ပန္းတကာ့ပန္းထဲမွာ ကၽြန္မအႀကိဳက္ဆံုးပန္းကို ေျပာပါဆိုလွ်င္ မဆိုင္းမတြ ေျဖမည္မွာ ႏွင္းဆီပန္း ျဖစ္ပါသည္။ ႏွင္းဆီကို ျမင္ရေသာအခါ သူ ့ပြင့္လႊာ၊ရနံ ့ႏွင့္ လိုက္ဖက္ညီစြာ အစိမ္းေရာင္အရြက္မ်ားက ကၽြန္မအတြက္ ဘယ္လိုပင္ၾကည့္ၾကည့္မ်က္စိက်စရာခ်ည္း ျဖစ္ေနသည္။ ႏွင္းဆီကို ရုပ္ပံုအေနျဖင့္ ျမင္ရလွ်င္
ပြင့္လႊာပြင့္ခ်ပ္တို ့အစီအရီျဖင့္ သူ ့အလွကိုျမင္ရံုျဖင့္ ကၽြန္မစိတ္၀ယ္ ခံစားမိသည္သာျဖစ္သည္။
"ႏွင္းဆီကယဥ္၊ သဇင္ကၿပံဳး အပြင့္မွာ ပန္ေတာ္၀င္ေပ့၊ အပင္မွာ ဘယ့္အတြက္ကယ္၊ ဆူးဖက္သတံုး"
ဟု အျပစ္တင္ေလသံႏွင့္ဆိုၾကပါသည္။
ႏွင္းဆီအေပၚေလွ်ာက္လဲခ်က္
သဇင္ကမွေတာ္၀င္၍ွ ႏွင္းဆီက ဆူးဖက္ေသာ ဗီလိန္(လူၾကမ္း)ျဖစ္ေနေၾကာင္း ဆိုၾကေလသည္။
သုိ ့ရာတြင္ ဆရာႀကီးမင္းသု၀ဏ္၏ “ႏွင္းဆီပြင့္” ကဗ်ာတြင္ ႏွင္းဆီမွာ ခေရပန္းထက္စာလွ်င္ ပိုၿပီး ဂုဏ္တင့္စရာျဖစ္ေၾကာင္း ကဗ်ာမ်ားထဲမွ ဤကဲ့သုိ ့သေဘာတရားမ်ားကို ေတြ ့ရိွရေလသည္။
ပန္းတို ့သည္ မည္သုိ ့ပင္ျဖစ္ေစ အရာအားလံုးတို ့တြင္ ခံယူသူ၏ သေဘာထားတြင္ မူတည္ေနေတာ့သည္။
ကၽြန္မတို ့ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနယ္ပယ္တြင္ ႏွင္းဆီအေပၚ ေတာ္၀င္မဟုတ္ေၾကာင္း ျပဌာန္းထားျခင္းအေပၚ နည္းနည္းေတာ့ စဥ္းစားခ်င္စရာျဖစ္လာပါသည္။ အဘယ့္အတြက္မ်ား ဆူးဖက္ေသာ ႏွင္းဆီဟု တရားေသ ေတာ္၀င္ မဟုတ္ေၾကာင္း ရန္ညိွဳးထားရပါသနည္း။ ႏွင္းဆီႏွင့္ပက္သက္၍ အေနာက္တိုင္းဘက္မွာေတာ့ ေတာ္၀င္ဆိုေသာ စကားလံုးကို အသံုးမ်ားသည္ကိုေတာ့ ေတြ ့ရပါသည္။
“Royal Rose” ဆိုေသာ သီခ်င္းကို မင္းသမီးဒိုင္ယာနာလြမ္းဖြယ္အျဖစ္ သီဆိုခဲ့ပါသည္။ ဒီသီခ်င္းကို အဆိုေတာ္ေလးေလး၀ါးက “ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီ” သီခ်င္းအျဖစ္ ျပန္လည္ သီဆိုထားလို ့မွတ္မိေနပါသည္။
ႏွင္းဆီကို နာမပညတ္အေနျဖင့္ ေခၚလိုရာေခၚ၊သဘာ၀ပရမတ္ကေတာ့ မေျပာင္းလဲ၊ မေဖာက္ျပန္သည့္ အေၾကာင္းကုိ ရိွတ္စပီးယား၏ “ရိုမီယို ႏွင့္ ဂ်ဴးလိယတ္”စာအုပ္ထဲမွ ေဖာ္ျပပါ စာေၾကာင္း သည္ အသက္၀င္လွပါသည္။
"The rose, by any other name, would smell as sweet" "ႏွင္းဆီပန္းကို ဘာနာမည္ႏွင့္ေခၚေခၚ ေမႊးေနက်အတိုင္းပင္ ေမႊးေပလိမ့္မည္။
ကၽြန္မယခုလို ႏွင္းဆီႏွင့္သဇင္အေၾကာင္း ယွဥ္တဲြမိသည္မွာ ေမေမေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္မေမေမသည္ သဇင္ပန္းကို အႀကိဳက္ဆံုးပန္းအျဖစ္ ခံယူထားသည္။ သူမ ခံယူထားေသာ သေဘာထားမွာ
” သမီးရယ္…သဇင္ဆိုတာ ဟိုေျမနိမ့္မွာ မေပါက္ဘူး၊ သစ္ပင္အျမင့္ႀကီးမွာ ေပါက္တာ၊ ၿပီးေတာ့ သဇင္က ေတာ္၀င္ပန္းပါ၊ ရနံ ့ကလည္း သင္းတယ္ေလ၊ အရမ္းမျပင္းဘူး၊ ႏွင္းဆီကေတာ့ ေျမနိမ့္စံပန္း၊ ဆူးေတြနဲ ့မို ့ေတာ္၀င္ မဟုတ္ဘူး”
ဟု သူမ အေတြးနဲ ့သူမေျပာေလသည္။
ကၽြန္မဘယ္လိုခံစားရသည္ ထင္ပါသလဲ…ကၽြန္မအႏွစ္သက္ဆံုးပန္းကို အဲလုိေျပာေတာ့ေလ….ႏွင္းဆီရဲ ့အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ သဇင္ကို ပိုၿပီး မႏွစ္သက္ႏိုင္ပါ။ ႏွင္းဆီကိုမုန္းၿပီး သဇင္ကို မခ်စ္ႏိုင္ပါ။ အစဲြအလန္းႀကီးေသာ ကၽြန္မ စြဲစဲဲြၿမဲၿမဲ ႏွစ္သက္ေနမည္မွာ ႏွင္းဆီကိုပါ။ ဘာေၾကာင့္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ လိုေတာ့မည္ မထင္ေတာ့ပါ။ ႏွစ္သက္ စဲြလန္းျခင္းဟူသည္ ခံစားသူ၏ စိတ္အေျခအေန ခံစားခ်က္ေပၚတြင္ ရိွေနျပန္ပါသည္။ ကၽြန္မသိပါသည္။ ႏွင္းဆီသည္ ဆူးေတြနဲ ့…ဟိုးသစ္ပင္အျမင့္မွာေပါက္သည္လည္းမဟုတ္၊ သို ့ေသာ္ ႏွင္းဆီကိုသာႀကိဳက္ပါသည္။
ေမေမ့ကိုေတာ့ စကားအျဖစ္ ျပန္မေျပာခဲ့ပါ။ ကၽြန္မေျပာခ်င္ေသာ စကားလံုးမ်ားကို ယခုစာမ်ားျဖင့္ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွ ေျပာၿပီး ေရးလိုက္ပါသည္။
” ေမေမေရ… ႏွင္းဆီႀကိဳက္တဲ့ သမီးက ေမေမႀကိဳက္တဲ့ သဇင္လို သစ္ပင္အျမင့္ႀကီးေပၚမွာပဲေပါက္ေပါက္၊ ပန္းအိုးနဲ ့စိုက္ၿပီးတယုတယ ပဲေပါက္ေပါက္၊ တျခားသစ္ပင္အားကိုးနဲ ့ကပ္ေပါက္ေနရတဲ့ ေတာ္၀င္ပန္းမ်ိဳး မႀကိဳက္ပါဘူး၊ ႏွင္းဆီကေလ…ေျမနိမ့္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ပန္းအိုးထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္…သူ ့အပင္နဲ ့သူရပ္တည္ႏိုင္တဲ့ပန္းအျဖစ္ ေပါက္တာပါ။ ဆူးေတြနဲ ့မို ့အျပစ္မတင္ပါနဲ ့အံုး ေမေမေရ… သူ ့ဘ၀ဟာ ေလာကဓံဆူးေတြ၊ မာနလိွဳင္းတံပိုးေတြၾကားမွာ သိပ္လွတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသူပါ။”
ပန္းတစ္ပြင့္အား ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ကၽြန္မ ေျပာင္းလဲဖို ့အရင္က ႀကိဳးစားၾကည့္ဖူးပါသည္။
ခ်စ္ေသာ ပန္းႏွင္းဆီ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖင့္ပါ။ သို ့ေသာ္ ကၽြန္မကဗ်ာမွာ အေတာ္ေလးညံ့ေနပါသည္။
စာေရးသူရဲ ့ခံစားခ်က္၊ စိတ္ေနသေဘာထားမ်ားႏွင့္ စာဖတ္သူမ်ားၾကားတြင္ ကြာဟႏိုင္ပါသည္။
သုိ ့ေသာ္လည္း ႏွင္းဆီသည္ ကၽြန္မႏွစ္သက္မိေသာပန္းအျဖစ္ အထက္ပါေလွ်ာက္လဲခ်က္မ်ားျဖင့္ အသက္သြင္းမိျပန္ပါသည္။
ပြင့္ၿပီးလွ်င္ေၾကြ၊ မေၾကြခင္ေမ
ပန္းသခင္ႏွင့္ ေနပါရေစ”။ ။
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္
ဒီပံုျပင္ေလးက ကၽြန္မတို ့အားလံုး သိၿပီးသား ပံုျပင္ေလးပါ။
