လွမ္းခ်င္ ကမ္းတင္ေနသည့္ အနာဂါတ္အျမင္


ကၽြန္မအာရံုထဲတြင္ လွ်ံထြက္ေနသည့္အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုရိွပါသည္။ အဲသည့္အေၾကာင္းမွာ အနာဂါတ္ျဖစ္ပါသည္။ အနာဂါတ္သည္ လူတို ့အတြက္ မေတြးခ်င္လို ့လည္း မရ၊ ႀကိဳတင္ဘြားကနဲေပၚေပါက္လာမည့္ အရာလည္း မဟုတ္။ သို ့ေသာ္ အနာဂါတ္သည္ ႀကိဳတင္ခန္ ့မွန္းခြင့္ရၾကၿပီး လူေတြ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးေစာင့္စားတက္ၾကသည္၊ ဒီလိုမဟုတ္ရင္ စိုးရိမ္စရာေတြအတြက္ ေတြးၿပီး ပူပင္တက္ၾကသည္ေပါ့။

ေခတ္မွီေသာ ညဏ္အေမွ်ာ္အျမင္ရိွေသာ ႏိုင္ငံတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္း အနာဂါတ္ကို ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး စီမံခန္ ့ခဲြတက္ၾကေလသည္။ ထိုအထဲတြင္မွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ ကုိယ့္အတြက္သာမဟုတ္ဘဲ ေရရွည္ တိုင္းျပည္နဲ ့လူမ်ိဳး အတြက္ ေမွ်ာ္ၾကည့္္တက္ၾကေလသသည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အခ်ိန္ကိုစီမံခန္ ့ခဲြမႈလုပ္ကာ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီကို ေျပးျမင္ၿပီး ႀကိဳတင္စီမံခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ၾကေလသည္။ ကၽြန္မဖတ္ဖူးေသာ စီမံခန္ ့ခဲြမွဳစာအုပ္တစ္အုပ္ထဲတြင္ ဂ်ပန္ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ ့အနာဂါတ္ေမွ်ာ္မွန္းထားသည့္ ႀကိဳတင္စီမံခ်က္ထဲမွာ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီ စီမံကိန္းအတြက္ ပါ၀င္ေၾကာင္း ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေရတိုကို မၾကည့္ပဲ ေရရွည္ကို သူတို ့ထည့္တြက္ၾကည့္သည္မွာ သာမန္လူတစ္ေယာက္ သက္တမ္းထက္ပင္ေက်ာ္လြန္ေနၿပီး သားစဥ္ေျမးဆက္ စီမံကိန္းထိေတာင္ ေရာက္သြားပါသည္။ ထိုသို ့ ႏွစ္ေပါင္းၾကာရွည္စြာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္း ႏိုင္ရန္ ဘိုးသက္ရွည္ဂ်ပန္ကုမၸဏီမ်ားမွာ အနာဂါတ္ေကာင္းေကာင္းကို ဖန္တီးစီမံ၍ ႀကိဳတင္စီမံကိန္းမ်ားျဖင့္ အနာဂါတ္အျမင္တည္ေဆာက္ၾကသည္မွ အတုယူအားက်ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။

အနာဂါတ္အျမင္အေၾကာင္းေတြးေနရင္း  ကၽြန္မတို ့ငယ္စဥ္က သင္ၾကားခဲ့ရေသာ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို သြားသတိရမိပါသည္။ ပံုျပင္ကို အားလံုးလည္း သိၾကပါမည္။ အတိအက်မဟုတ္ေတာင္ အဓိကအေၾကာင္းအရာေတာ့ မွတ္မိေနပါသည္။  အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ အပင္စိုက္ေနသည္ကို လမ္းတြင္ေတြ ့ေသာလူက ထူးဆန္းၿပီး ေမးျမန္းေသာအခန္းျဖစ္ပါသည္။ အဘိုးအိုမွာ ေသဆံုးခါနီးအရြယ္ျဖစ္သည့္အတြက္ အဘယ့္ေၾကာင့္ အပင္ပန္းခံၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေနရသနည္း ဟုေမးျမန္းခ်က္အေပၚ  ေနာင္လာေနာင္သား ျဖစ္သည့္ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ားအတြက္ စိုက္ပ်ိဳးေနရပါသည္ ဟု အဘိုးအိုေျဖၾကားခ်က္ အာေဘာ္မွာ ကၽြန္မအခုထက္ထိ ႏွစ္သက္သေဘာက်တုန္းျဖစ္ပါသည္။

ေကာင္းကင္အႏုပညာ မဂၢဇင္းမွ သည္ေမာ္ႏိုင္ရဲ  ့၂၀၃၀ ကဗ်ာေလးဖတ္ရေသာအခါ ကၽြန္မရင္ထဲ အမ်ိဳးအမည္ မသိေသာ ခံစားမွဳတမ်ိဳး ၀င္ေရာက္မိပါသည္။ ေခါင္းစဥ္ကိုက ၂၀၃၀ ဆိုေတာ့  အနာဂါတ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို ပံုႏွင့္စာမ်ားျဖင့္ အျမင္အာရံုကိုတင္ဆက္သြားသည္။
အကယ္လို ့မ်ား ဒီ  “၂၀၃၀ “ကဗ်ာပံုကုိ နားလည္လားေမးရင္ “အင္း…” ဟု မအူမလည္ေတာ့ေျဖျဖစ္မည္ ျဖစ္ၿပီး ရွင္းျပဟုဆိုလာခဲ့ရင္ “ဟင့္အင္း” ဟု
အေလာတႀကီးေျဖၾကည့္မည့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ မယံုလွ်င္ ဖတ္ၾကည့္ပါေနာ္..

ဒီကဗ်ာပံု နမိတ္ဟာ ဘာကို ဆိုမလဲ? .. ဒီကဗ်ာထဲမွာ ဘာေတြပါလဲ? ဒီကဗ်ာရဲ ့အေၾကာင္းဟာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းလား ၊ လူမွဳေရးအေၾကာင္းလား တိုင္းျပည္ေတြအေၾကာင္းလား စသည္ စသည္ စမ္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ ၀ကၤပါပံုကဗ်ာကဲ့သုိ ့ပင္ ရွဳတ္ေထြးသြားပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကဗ်ာကို သေဘာက်လားဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္၀န္ခံလိုက္ရပါသည္။ ဟုတ္ကဲ့..ဒါေၾကာင့္မို ့ဒီအနာဂါတ္အေၾကာင္း ေရးခ်င္စိတ္ လံုး၀ျဖစ္သြားၿပီး ေရးခ်မိလို ့ပါပဲ။

အနာဂါတ္အေၾကာင္းေတြက ဘယ္ႏွစ္ ဘယ္သကၠရာဇ္ေရာက္ရင္ကမာၻပ်က္မည္၊ ကမာၻႀကီးမွာ ဘာျဖစ္မည္ စေသာ  2012 Movie ေတြအစ ေပၚထြက္လာသည္။ ေဗဒင္ေတြေဟာၾက ၊ သက္ျပင္းတခ်ခ်နဲ ့ လူေတြေတာ့အျငင္းအခုန္ျပဳၾကသည္။  ကၽြန္မကေတာ့ ျဖစ္လည္း တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္တာမွမဟုတ္တာ၊ အမ်ားနဲ ့ျဖစ္တာပဲ ဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲ ဟုသာ ယူဆမိသည္။ ဒီလိုက်ေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်ိန္တန္ျဖစ္၊ ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္ တရားသေဘာသာ မွတ္ယူမိပါသည္။

ခုႏွစ္သကၠရာဇ္ေတြအေၾကာင္းေျပာရင္ 2050 ေရာက္ရင္ ကမာၻေပၚမွာရိွတဲ့ ႏိုင္ငံေတြအလိုက္ တန္းစီလိုက္ပါက ဂ်ီဒီပီ(GDP) အမ်ားဆံုး နံပါတ္တစ္ေနရာကေန ဗိုလ္ဆြဲမည္မွာ တရုတ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖတ္ဖူးလိုက္ရသည္။  ခုႏွစ္အလိုက္ ကိန္းဂဏန္းေတြျဖင့္ စနစ္တက်တြက္ခ်က္ထားေသာ ဒီအေၾကာင္းကို ပညာရွင္မ်ားက အနာဂါတ္ကို တြက္ခ်က္ရာ ကၽြမ္းက်င္လွပါလား ဟု အံၾသေငးေမာေနမိသည္။ ၾကာၾကာအံၾသခ်ိန္မရေတာ့၊ တရုတ္ႏိုင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ေဘးခ်င္းကပ္၊ ဒါဆို ငါတို ့ျမန္မာႏိုင္ငံေရာ ဆိုၿပီး…
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ဆက္မတြက္တက္သျဖင့္ ဒီေနရာတြင္ အစေဖာ္ၿပီးရပ္ထားလိုက္ပါသည္။

ကၽြန္မနားထဲ ပလူပ်ံေနေသာ စကားမ်ားစြာလည္း ရိွပါေသးသည္။
“အနာဂါတ္နဲ ့ေတြးမပူၾကနဲ ့ ၊ အခုေလာေလာဆယ္ လုပ္စရာရိွတာကိုသာ ဆက္လုပ္”
အဂၤလိပ္လိုေတာ့ အၿမဲလိုလိုၾကားဖူးျမင္ဖူးတဲ့ စာသားက
“Yesterday is history, tomorrow is mystery, and today is a gift; that’s why they call it the present.”
အခုလက္ရိွအခ်ိန္သာလွ်င္ အဖိုးတန္ဆံုးေသာ အခ်ိန္ဟု ေျပာႏိုင္တဲ့ စကား၊
သမိုင္းသင္တာ မအေအာင္လို ့ဆိုတဲ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္းေျပာခဲ့တဲ့စကား
အတိတ္ သမိုင္းကို စာအုပ္ႀကီးထဲမွာပဲ ခ်ထားလို ့မရတဲ့ အမွားအမွန္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ္တိုင္ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ကာ ျပင္ဆင္တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါမွ ေတာ္ကာက်မယ့္ ဘ၀မွာ
အခုလက္ရိွအခ်ိန္ ဒီေန ့ဟာ လက္ေဆာင္ေလးပဲဆိုတာခံယူၿပီး
အနာဂါတ္ကိုေတာ့ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ၾကပါစို ့။ လူဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့အသက္ရွင္ေနတာ မဟုတ္ပါလား။

အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္  ဒီသံုးရပ္မွာ ၀ဲဂယက္လို က်င္လည္ေနဆဲ….သို ့ေသာ္လည္း လွမ္းခ်င္ ကမ္းတင္ေနသည့္ အနာဂါတ္အျမင္ျဖင့္ ခံစားမိလုိက္ပါသည္။

ေယာနိေသာ မနာသီကာရျဖင့္
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္
Advertisements

2 comments on “လွမ္းခ်င္ ကမ္းတင္ေနသည့္ အနာဂါတ္အျမင္

  1. အနာဂတ္အတြက္ မၾကည္႔ဘဲ လက္ရွိကိုယ္႔အက်ိဳး၊ ကိုယ္႔မိသားစုအက်ိဳးသာ ၾကည္႕သူေတြေၾကာင္႔
    အနာဂတ္ဟာ လမ္းမျမင္သလို ကမ္းေပၚမွာ တင္ဖို႔ေတာင္ မလြယ္ဘဲ ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ ေမွ်ာမေနပါေစနဲ႔လို႕ ဆုေတာင္းမိပါတယ္..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s