“ငါးကေပးေသာ သင္ခန္းစာအေတြးမ်ား”


 

ဒီေန ့ ညေနဘက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ ့ မုန္ ့သြားစားေတာ့
အလွေမြး ငါးကန္ေလးေတြ လမ္းမွာ ေတြ ့ခဲ့ၾကသည္။

ကၽြန္မက အဲသည္လုိ လွလွပပ လုပ္ထားတဲ့ ငါးကန္ေလးေတြနဲ ့ ခ်စ္စရာငါးေလးေတြ သေဘာက်ေပမယ့္
ငါးေမြးျခင္း နဲ ့ပက္သက္လို ့ပက္သက္လို ့ငါးေလးေတြ ဘက္က ခံစားၿပီး အေတြးတစ္ခု အၿမဲရိွခဲ့ဖူးသည္။

“ငါးေလးေတြ ေမြးတာကို ကိုယ့္ဘက္က ၾကည့္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာေပမယ့္
သူတို ့ငါးေလးေတြဘက္ကၾကည့္ရင္ မွန္အိမ္နဲ ့ေနရတာ သိပ္ကို က်ဥ္းၾကပ္ေနရွာမွာပဲေနာ္….
ငါတို ့အျမင္မွာ လွလွပပေလး ခံစားဖို ့ သူတို ့ခမ်ာမွာမ်ား အဲသည့္ေနရာ မွန္ေဘာင္ေလးထဲကေန ဘယ္ေတာ့မွ

မထြက္ႏိုင္ရွာေတာ့ဘူးေလ ”

အဲသည္လို ကၽြန္မရဲ ့ခံစားခ်က္ကို သူငယ္ခ်င္းကို လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ ့ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

” နင္က အဲဒီလို ခံစားတာေတာ့ တစ္ပိုင္းေပါ့
တကယ္လို ့ သူတို ့က သိပ္ကို လြတ္လပ္တဲ့ပင္လယ္ျပင္ႀကီးထဲမွာေနမယ္ဆိုရင္ ငါးႀကီးေတြ စားတာ ခံရမွာပဲေလ..
အခုလို မွန္အိမ္လွလွေလးထဲမွာ ငါးအလွေမြးထားတာ ခံရေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ ေကာင္းေကာင္း ဇိမ္နဲ ့စားရ၊

ေအးေအးေဆးေဆး သူတို ့အသက္ အႏ ၱရာယ္ကိုလည္း ကာကြယ္ႏိုင္တယ္ေလ…” ဟု သူ ့အျမင္ကို ေျပာျပေလသည္။

ဒီေတာ့ သူမ က သူမေတြးမိသမွ်ကို ျပန္ေျပာျပေတာ့ ဒါလည္း ဟုတ္ပါလားဟု ျပန္စဥ္းစားမိသြားပါတယ္။
” Big Fish Eats Little Fish ”

Big Fish eats little fish

ငါးႀကီးမ်ားက ငါးေသးေလးမ်ားကို စားတဲ့ သီအိုရီကိုလည္း ျပန္သတိရမိသြားသည္။
ႏိုင္ငံျခား စီးပြားေရးေလာကမွာ ကုမၸဏီႀကီးေတြက ယိုင္နဲ ့လာေသာ ကုမၸဏီေသးေလးေတြကို ၀ါးၿမိဳတာကိုလည္း ဖတ္ဖူးခဲ့တာ မဆီမဆိုင္သြား သတိရမိျပန္သည္။

တစ္ခ်ိဳ ့ေနရာေတြမွာ ကိုယ္က ပင္လယ္ထဲ ေရာက္သြားတဲ့ ငါးလိုမ်ိဳး ခံစားရသလို
တစ္ခါတစ္ေလလည္း မွန္ေဘာင္ထဲ အလွသြင္းျခင္းခံထားရတဲ့ ငါးေတြလို ခံစားရတာေတြ ရိွကို ရိွသည္။
အဲ… အလွေမြး ငါးေတြ မေမြးျဖစ္သည့္တိုင္ ကိုယ္ေတြရဲ ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္တစ္ခ်က္လည္း

က်န္ေသးသည္။

ငါးဟင္း ငါးေၾကာ္ေတြစားရတဲ့အခါတိုင္း အရိုးမစူးဖို ့လည္း သတိထားရေသးသည္။ အရိုးစူးရင္ ကိုယ့္ကို
ဒုကၡေပးႏိုင္သည္မုိ ့ေလ။

ထားေတာ့ သူတို ့ေတြက ငါးမို ့လို ့
ကိုယ္က လူဆိုေတာ့ လူလို ဆက္ေတြးဖို ့ျပင္မိသည္။
လူ ့ေလာကထဲ ငါေရာက္လာတာ

ေလာကအတြက္
– အလွဆင္ဖို ့လား
– အသံုး၀င္ဖုိ ့လား
– ကိုယ့္ေျမမဟုတ္တဲ့ က်ယ္ျပန္ ့လွတဲ့ ပင္လယ္ရပ္ျခားမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွင္သန္ႏိုင္ဖို ့လား
– ကိုယ္က သူမ်ားကို အႏ ၱရာယ္ ရိွေစႏိုင္တဲ့ အရိုးစူးေစႏိုင္တဲ့ လူလား

စသည္ စသည္ ျဖင့္.စစ္ေဆးဖို ့ေတြလိုလာသည္။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္
အမွန္ေတာ့ ဆက္ေတြးရင္ အမ်ားႀကီး…
ေလွ်ာက္ေတြးရင္းနဲ ့အခ်ိန္ေတြလည္း ကုန္လာသည္။ ေခါင္းေတြလည္း စားလာသည္။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သိပ္မေတြးေတာ့ဘဲ ငါးက ေပးေသာ သင္ခန္းစာ၊ လူကေပးေသာ သင္ခန္းစာေတြနဲ

့ပတ္၀န္းက်င္က ေပးေသာ သင္ခန္းစာေတြ ဆက္ၿပီး ေလ့လာလိုက္စားဖို ့ျပင္ေနရေတာ့သည္။

ျမေလးသွ်င္
17/08/ 2014

Advertisements

“အျမင္ကို ေျပာင္းၾကည့္လိုက္ပါ”


“အျမင္ကို ေျပာင္းၾကည့္လိုက္ပါ”

တစ္ခါတုန္းက သန္းၾကြယ္သူေဌးတစ္ေယာက္ဟာ မ်က္စိေ၀ဒနာကို ခံစားေနရတာေၾကာင့္

စိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲ လို ့ေနပါတယ္။

သူဟာ နားလည္တက္ကၽြမ္းတဲ့ သမားေတာ္ေတြနဲ ့ျပသတိုင္ပင္ခဲ့ၿပီး သူ ့မ်က္စိေရာဂါကို

ကုသခဲ့ပါတယ္။
၀ါရင့္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ သမားေတာ္ေတြဆီက ေဆးထိုး ေဆးေသာက္နဲ ့ကုသမႈမ်ားစြာကို မရပ္မနား

ခံယူခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီေ၀ဒနာက ကုသေပမယ့္ မေပ်ာက္ဘဲ ပိုဆိုးလာသလို ျဖစ္ေနတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက သူေဌးရဲ ့ေရာဂါေ၀ဒနာကို လာ ၾကည့္ပါတယ္။

လာၾကည့္တဲ့အခါ ဘုန္းႀကီးက သူေဌးရဲ ့မ်က္စိေရာဂါအခက္အခဲကို နားလည္သြားၿပီး
သူရဲ ့မ်က္စိအတြက္ အစိမ္းေရာင္တစ္မ်ိဳးတည္းကိုသာ အာရံုစိုက္ၾကည့္ဖို ့နဲ ့
တျခားအေရာင္ေတြကို ၾကည့္လို ့မရဘူး လို ့ေျပာပါတယ္။

ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ သူ ့မ်က္စိေရာဂါက အစိမ္းေရာင္ကလဲြရင္ က်န္တဲ့ အေရာင္ေတြနဲ ့မတည့္တာပါ။

အဲဒီ့ေတာ့ သူေဌးဟာ ပန္းခ်ီဆရာမ်ားကို ေခၚစုၿပီး အစိမ္းေရာင္ေဆးေတြကို စည္ပိုင္းလိုက္ကို

၀ယ္ထားပါေတာ့တယ္။

ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီး မိန္ ့မွာထားတဲ့အတိုင္း သူ့ ့မ်က္စိနဲ ့ၾကည့္္မယ့္ အရာ၀တ​ၳဳတိုင္းကို

အစိမ္းေရာင္ေတြ ေဆးသုတ္ထားလိုက္ဖို ့ကို ညႊန္ၾကားထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ရက္အနည္းငယ္ေလာက္အၾကာမွာ ဘုန္းႀကီးက သူေဌးကို လာၾကည့္ပါတယ္။

အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ သူေဌးရဲ ့တပည့္တပန္းေတြက အစိမ္းေရာင္သုတ္ေဆးေတြ ပံုးနဲ ့ယူခ်လာၿပီး

ဘုန္းႀကီးသကၤန္းေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ဘုန္းႀကီးရဲ ့သကၤန္းဟာ အနီေရာင္ဆင္ျမန္းထားတာေၾကာင့္ သူတို ့ဆရာရဲ ့မ်က္စိေ၀ဒနာ

ျပန္မျဖစ္ရေလေအာင္ အျခားေသာအေရာင္ေတြကို မျမင္ေစလိုတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ ပါတဲ့။

အဲ့ဒီလိုလည္း ၾကားရေရာ ဘုန္းႀကီးက ရယ္ပါေလေရာ ….
အကယ္လို ့သာ မင္းဟာ အစိမ္းေရာင္ မ်က္မွန္တစ္စံုသာ ၀ယ္တပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္
ေငြေၾကးအနည္းငယ္သာ ကုန္က်မွာျဖစ္ၿပီး မင္းဒီလို နံရံေတြ ပန္းအိုးေတြနဲ ့
တျခားေသာ ပစၥည္းေတြလည္း သိပ္ၿပီး အစိမ္းေရာင္ ျခယ္သေနစရာ မလိုတဲ့အတြက္
အကုန္အက်ေတြလည္း မမ်ားေတာ့ဘူး။

ကမာၻႀကီးတစ္ခုလံုးကို အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ ့ မင္း ေဆးမျခယ္ႏိုင္ပါဘူး…
ငါတို ့အျမင္ေတြကိုသာ ေျပာင္းဖို ့သာ လိုအပ္တာပါ…
အဲဒါဆို ကမာၻႀကီးလည္း သူ ့အလိုလို ေျပာင္းလဲလာမွာပါ…
ကမာၻႀကီးကို လွဳပ္ကိုင္ဖုိ ့ဆိုတာ သိပ္ကို ရူးႏွမ္းလြန္းပါတယ္…
ငါတို ့ကိုယ္တိုင္သာ အရင္ဆံုး လွဳပ္ရွားဖို ့လိုတာပါ…
ငါတုိ ့အျမင္ေတြကိုသာ ေျပာင္းလိုက္စမ္းပါ….

ျမေလးသွ်င္

၆/၉/၂၀၁၃

(မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဒီပံုျပင္ေလးထဲက တစ္ခုခုရသြားမယ္ထင္ပါတယ္။

အရင္ကေရးထားတဲ့ “(မင္းအလိုက်) ကမာၻႀကီးကို မေျပာင္းလဲလိုက္ပါနဲ႕ ” ပံုျပင္သေဘာတရားနဲ

့ဆင္တူပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီပံုျပင္ကိုဖတ္ေနတုန္း ဘုန္းႀကီးကို အစိမ္းေရာင္ေဆးေတြနဲ

့ေလာင္းတဲ့အခန္း ဖတ္မိေတာ့ ကိုယ္တိုင္ အရမ္းႀကီး မရယ္မိတာေတာင္ သေဘာက်ၿပီး ၿပံဳးမိပါတယ္။

တခါတေလ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ အျမင္ေတြမတူတာကို အတင္းႀကီးလိုက္ေျပာင္းေနလို ့မရတာေတြ ရိွပါတယ္။
အဲဒီ့အခါမွာ သူတို ့ကို လိုက္ေျပာင္းလို ့ကိုယ့္ဘက္က ေငြအင္အား လူအင္အား နဲ ့လိုက္ေျပာင္းလို ့ရႏိုင္တာေတြ ရိွသလုိ
မရႏိုင္တာေတြ လည္း ရိွပါတယ္။ ကိုယ့္ဘက္က မ်က္စိနာေ၀ဒနာ ရိွရက္နဲ ့ မ်က္မွန္စိမ္းတပ္သင့္ရင္လည္း တက္ရမယ့္ အလွည့္ ေတြလည္း ရိွတာကို ဒီပံုျပင္ေလးက ေျပာျပေနသလို ခံစားမိပါတယ္။

Change your Vision ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာ ဘာသာျပန္ထားပါသည္။)

(မင္းအလိုက်) ကမာၻႀကီးကို မေျပာင္းလဲလိုက္ပါနဲ႕


 
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ဥစၥာဓန ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာစည္ပင္ဝေျပာလွတဲ့ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ
ဘုရင္တစ္ပါးအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မူပါတယ္

တစ္ေန႕မွာ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူ႕တိုင္းျပည္မွာ ရိွတဲ့ ေဝးလံေခါင္ဖ်ားတဲ့ေဒသေတြကို တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ္မူပါတယ္

သူနန္းေတာ္လည္း ျပန္ေရာက္ေရာ သူ႕ေျခေထာက္ေတြ အရမ္းနာက်င္တယ္လို႕မိန့္ၾကားပါတယ္
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆုိေတာ့
ဒီခရီးလမ္းဟာ သူ႕အတြက္ ပထမဆံုး ရွည္လ်ားတဲ့ခရီးျဖစ္ကာ သြားခဲ့ရတဲ့ လမ္းဟာ ေက်ာက္ခဲေတြေပါမ်ားၿပီး ခရီးလမ္းအရမ္းႀကမ္းလို႕ပါ

အဲဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးမွာရိွတဲ့
တ တိုင္းျပည္လံုးမွာရိွတဲ့ လမ္းေတြအကုန္လံုးကို သားေရထည္ေတြနဲ႕ ခင္းက်င္းထားရမယ္လို႕
သူ႕လူေတြကို အမိန္႕ထုတ္လိုက္ပါတယ္

တကယ္တမ္း ေသခ်ာ တြက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒီကိစၥဟာ
ေထာင္ႏွင့္ခ်ီတဲ့ တိရိစာၦန္ အေျမာက္အျမားရဲ႕အေရခံြေတြသံုးရမွာျဖစ္သလို
ေငြလည္း ဧရာမ အမ်ားႀကီးကုန္မယ့္ အေၾကာင္းအရာမို႕ပါ

အဲဒီအခါမွာ ဘုရင္ရဲ႕ပညာရိွအမတ္တစ္ေယာက္က ဘုရင္ကို ရဲရဲေလွ်ာက္တင္လိုက္ပါတယ္

“အရွင္မင္းႀကီး ဘာျဖစ္လို႕ဒီေလာက္ေငြေတြအမ်ားႀကီး မလိုအပ္ဘဲ သံုးစဲြပစ္မွာလဲ
သားေရစနည္းနည္းေလာက္ကိုသာ ျဖတ္ယူ သံုးစဲြၿပီး
အရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ေျခေထာက္မွာ ဖံုးအုပ္ကာကြယ္ထားဖို႕ဆိုရင္ေရာ ဘာလို႕ မျဖစ္နိုင္ရမွာလဲ”

ဘုရင္ႀကီး အံၾသသင့္သြားပါတယ္
ဒါေပမယ့္လည္း ဘုရင္ဟာ သူ႕အတြက္ သားေရ ” ဖိနပ္” တစ္ရံျပဳလုပ္ဖို႕အတြက္
သူ႕ပညာရိွအႀကံေပးခ်က္ကို ေနာက္ဆံုးမွာ လက္ခံသေဘာတူလိုက္ပါေတာ့တယ္ I👟

ဒီပံုျပင္ေလးက တကယ္ေတြးၾကည့္ရင္ တန္ဖိုးရိွတဲ့ သင္ခန္းစာေတြေပးပါတယ္

တကယ္ေတာ့ ဒီကမာၻႀကီးကို ေနေပ်ာ္သာယာတဲ့ ေနရာတစ္ခုအျဖစ္ ဖန္တီးခ်င္ရင္

မင္းဟာ မင္းကိုယ္တိုင္သာ ေျပာင္းလဲရမွာပါ

ကမာၻႀကီးကို ေျပာင္းလဲလိုက္ဖို႕မဟုတ္ပါ

မင္းရဲ႕နွလံုးသား နဲ႕ ( ဦးေနွာက္) ကိုပါ …

ျမေလးသွ်င္
၄/၈/၂၀၁၃
Credit:
http://groups.yahoo.com/group/tionghoa-net/message/7231
Don’t Change the World ကို
ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

စက္ဘီး


ဘဝဆိုတာ စက္ဘီး စီးရသလိုပဲ

ဟန္ခ်က္ညီညီ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး နင္းရတယ္

စက္ဘီးစီး မတက္ခင္ကဆို ခဏခဏ ေခ်ာ္လွဲက်

စက္ဘီး စီးရင္ အဆင္းကို လိမ့္စီးခ်ရတာ အရမ္းကို လြယ္သေလာက္

ကုန္းျမင့္ေပၚေရာက္ဖို႕ အားစိုက္နင္းရတာ ပင္ပန္း ခက္ခဲတယ္

ျဖတ္သန္းရတဲ့ ဘဝလမ္းခရီး ဟာ အျပင္မွာေတာ့

ေျဖာင့္ခ်င္ ေျဖာင့္မယ္

ေကာက္ခ်င္ ေကာက္မယ္

ဒီလမ္းေတြကို သီးခံ ျဖတ္သန္းၿပီးေတာ့ လိုရာ ခရီးေရာက္ေအာင္

သြားေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား …

ျမေလးသွ်င္
၉  . ၅. ၂၀၁၃

Image Credit : ARTIST I Christian Jequel

 

ေၾကာင္စာမ်ား ( Cat A-Z)


ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေၾကာင္ေလးေတြကို အခုတေလာ Facebook စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ အေတာ္မ်ားမ်ားေတြ ့ရပါတယ္…

အမူအရာမ်က္ႏွာအမ်ိဳးမ်ိဴးနဲ ့ေၾကာင္ေလးေတြက အေတာ္ေလး ခ်စ္စရာေကာင္းလွပါတယ္…

အဂၤလိပ္စာေၾကာင္း A to Z အထိ ရိွတဲ့ စာေၾကာင္းေလးေတြကို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ မွ်ေ၀ထားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္..
ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေၾကာင္ေလးေတြနဲ ့ပံုကို အင္တာနက္က ရွာၿပီး ပံုနဲ ့စာ အျဖစ္  ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီးဖန္တီးၾကည့္လိုက္ပါတယ္။
မွတ္သားစရာစာေၾကာင္းေလးေတြကို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ေၾကာင္ေလးေတြနဲ ့အတူ ခံစားၾကည့္ၾကပါေနာ္…

ျမေလးသွ်င္

၁၆.၈.၂၀၁၂
Credit : Internet

စာအုပ္ေပၚမွ အေတြးအျမင္ေပးေသာ ကာတြန္းမ်ား


ေခတ္အေျခအေနေတြကို သေရာ္တဲ့အထဲမွာ ကာတြန္းေတြက မပါမျဖစ္တဲ့ အႏုပညာတစ္ခုလို ့ယူဆမိပါတယ္။
စာေတြပါတဲ့ ကာတြန္းေတြေရာ၊ စာမဲ့ကာတြန္းေတြပါ အေတြးေကာင္းရင္ ေကာင္းသလို  ႏွစ္သက္မိပါတယ္။

အမွတ္မထင္ MCN (Myanmar Cartoon Network) ကေန Link ေလးတစ္ခုေတြ ့လိုက္မိပါတယ္။

“The Book ကာတြႏ္း ျပိဳင္ပြဲ ရဲ ့Finalist စာရင္းပါ.. ျမန္မာျပည္က ဆုခ်ိတ္တာေတာ့ မေတြ ့မိဘူးဗ်”   ဆိုၿပီးေတာ့ ေအာက္ပါလင့္ေလးနဲ ့ပါ…

http://www.irancartoon.ir/gallery/album536?page=1

အီရန္ကာတြန္းဆိုၿပီးေတြ ့ရပါတယ္။

The Book ကာတြန္း ၿပိဳင္ပဲြဟာ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မို ့အေတာ္ေလး အဆင့္ျမင့္လွပတဲ့အေတြးမ်ားနဲ ့
ကာတြန္းလက္ရာမ်ားဟာ သားနားလွပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ကာတြန္းဆရာမ်ားလည္း ေနာင္က်င္းပတဲ့ ၿပိဳင္ပဲြေတြမွာ ဆုေတြဆြတ္ခူးႏိုင္ဖို ့ ေမွ်ာ္လင့္ဆုေတာင္းမိပါတယ္။

Alireza-Safaei-Iran

ဒီကာတြန္းမွာပါတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ၾကြက္ကိုက္ေနတဲ့ပံုဟာ လက္ရာ အေတာ္ေျပာင္ေျမာက္လွပါတယ္။  ကြန္ပ်ဴတာေတြကို  Mouse ကိုင္သံုးကာ စာအုပ္ေတြေနရာမွာ အစားထိုး၀င္လာေသာ သေဘာ သဘာ၀ကို ထိထိမိမိေရးဆဲြထားလို ့ပါ။

Alireza-Pakdel-Iran

ဒီကာတြန္းပံုေလးကလည္း လူငယ္နဲ ့လူႀကီး (ေျမးအဘိုးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္) စာအုပ္ဖတ္ျပတဲ့အေနအထားေတြ ေျပာင္းသြားတာကို ခံစားမိပါသည္။

Yuriy-Kosobukin-Ukraine

စာအုပ္ေတြကို ဆဲြေနတဲ့ အဘုိးအိုတစ္ေယာက္ပံုပါ.
ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ စာအုပ္ဗီဒိုပံုလုပ္ထားတဲ့ နံရံကပ္စကၠဴပံုစံပါ…
အျမင့္တက္ဖို ့လုပ္ထားတဲ့ေလွကားျပဳတ္က်သြားေတာ့ အဘိုးအိုက အဲသည့္စာအုပ္နံရံကပ္စကၠဴကိုပဲ ဖမ္းဆဲြထားတဲ့ပံုဟာ အေတာ္စဥ္းစားစရာေကာင္းပါတယ္…

Doru_Axinte_Romania

စာအုပ္နဲ ့ေထာင္
ျပတင္းတံခါး
အလင္းမမွားေစဖို ့
အေမွာင္ထဲက လမ္းျပေအာင္….

သူ ့အတြက္ စာအုပ္ေတြက  ျပတင္းေပါက္ထဲကေပၚလာတဲ့ အလင္းေရာင္လိုပါပဲ..။

Farhad-Bahrami-Reykani-Iran

စာအုပ္နဲ ့ဆိုဖာ

စာအုပ္က ႀကီး

လူက ေသး

ထိုင္ခံု ေတာင္ မဆံ့ပါ…။

Florian_Doru_Crihana_Romania

စာအုပ္နဲ ့ဓာတ္ပံုေဘာင္ကာတြန္းကေတာ့ သမိုင္းထဲကလူေတြလို ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ပံုပါပဲ..။

Florian-Doru-Crihana-Romania-(1)

စာအုပ္နဲ ့ေကာင္းကင္ေပၚမွာ  အေတာ္ဇိမ္က်မယ့္ပံုပါပဲ…….။

Gheorghe-Matei-Romania

လူႀကီးဖတ္တာ စာအုပ္၊

ကေလးဖတ္တာ Notebook စာအုပ္နဲ ့…..

Guo-Zhong-China

ဒီကာတြန္းကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းတရုတ္ႏိုင္ငံက ၀င္ၿပိဳင္တဲ့ကာတြန္းပါ..
သူတို ့လွ်ာကို တံေတြးဆြတ္ၿပီး ေရေနတဲ့ အရာေတြကေတာ့ မတူၾကဘူးေပါ့…

Hicabi-Demirci-Turkey

စာအုပ္နဲ ့ယူနီေဖာင္း။

Huseyin-Cakmak-Cyprus

ဒီကာတြန္းကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ စာအုပ္တစ္အုပ္မွလည္း မေတြ ့ေတာ့ ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလား စဥ္းစားေနတုန္းGoogle ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စာလံုးကို ကြန္ျပဴတာ လက္ေတာ့ေပၚမွ အထင္းသားေတြ ့လိုက္ရပါတယ္။ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္…စာအုပ္ေတြလို Google က အကုန္နီးပါး ရွာေပးႏိုင္တဲ့ေခတ္ေရာက္ေနၿပီကိုး။

Jugoslav-Vlahovic-Serbia

ဒီပံုမွာေတာ့ စာအုပ္ႀကီးသမားေတြ ခ်ီတက္လာပါၿပီလား ဆိုတာ ေ၀ခဲြမရျဖစ္ေနပါတယ္။
ေရွးဆန္တဲ့လူေတြကို စာအုပ္ႀကီးသမားေတြလုိ ့ေခၚတာကို ၾကားဖူးေနလို ့ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တမ်ိဳးစဥ္းစားမိတာကေတာ့ မိမိတို ့ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာေတြျဖင့္ ခ်ီတက္လာေသာ လူအုပ္ႀကီးဟုလည္း ယူဆမိပါသည္။

Marcin-Bondarowicz-Poland

ပိုလန္က ကာတြန္းဖန္တီးသူကေတာ့ ပေဟဠိ  စာမ်က္ႏွာမ်ားကို တင္ဆက္လုိက္တာပါပဲ။

ေကာင္းကင္နဲ ့ေျမႀကီးေအာက္မွာ ကၽြန္မတို ့ဘ၀စာမ်က္ႏွာေတြက တကယ့္ကို ၀ဂၤဘာလမ္းေတြလိုပါပဲ…
ဒါဟာ အေကြ ့အေကာက္မ်ားစြာနဲ ့ ၀ဂၤဘာစာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္လည္း ျဖစ္သည္မို ့ေလ…
သူတင္ျပပံုေလးက တကယ့္ကို လွပၿပီး စိတ္၀င္စားစရာပါပဲ…
ကၽြန္မကေတာ့ ဒီကာတြန္းေလးေတြၾကည့္ၿပီး ကဗ်ာဆန္တဲ့စကားလံုးေတြ အလိုလို၀င္လာေတာ့တာပါပဲ…

Mehdi-Mohammadi–Rouzbahani-Iran

စာအုပ္နဲ ့အက်ဥ္းသား

ရဲသားႀကီးက ေထာင္ေပါက္၀ကေန ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ

စာအုပ္ဖတ္ေနတဲ့ အက်ဥ္းသားခမ်ာ

ရာသီဥတုဟာ…ဒီလို..ဒီလိုပါတဲ့…။

Mello-Brazil

စာအုပ္ကို ၀ါးစားမယ့္ လူႀကီးက အေတာ္အစားပုတ္တာပဲ..။

Mohammad-Hossein-Akbari-Iran

ဒီကာတြန္းကလည္း ထူးဆန္းပါတယ္..
စာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ကို ႏြားမလို သေဘာထားၿပီး ႏို ့ရည္ညွစ္ယူေနတဲ့ပံုပါ။ ပံုမွန္အျမင္နဲ ့မတူတာကေတာ့ ႏို ့ခံယူေနတဲ့ ႏို ့ထည့္တဲ့ပံုးက လူ ့ေခါင္းျဖစ္ေနတာပါပဲ..
ဒါမ်ိဳး ဆင္တူအေတြးပါတဲ့ ေခါင္းက ဗလာနဲ ့ မ်က္ႏွာေတြက တစ္ေနရာစီျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာပံုေတြ ပန္းခ်ီမ်ိဳးကို ကၽြန္မတုိ ့ျမန္မာျပည္က ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့
ပန္းခ်ီေက်ာ္ထူး ဆဲြတာကို ျမင္ဖူးပါတယ္..
ေတြးစရာပန္းခ်ီကားမ်ား ဆိုၿပီး ကၽြန္မေရးဖူးပါတယ္။
စဥ္းစားရမယ့္ အေတြးအေခၚေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးပါပဲ…

Naser-Moghadam-Iran

စာအုပ္စင္ နဲ ့ပန္းရံသမား
တိုက္ေတြေဆာက္တာကလည္း ေဆာက္ေပါ့…၊
စာအုပ္ဗီဒီေလးလည္း ပါေအာင္လုပ္ေနာ္…..။

Natalia-Forcat-Brazil

ဒီပံုက စာအုပ္ရဲ ့ေက်းဇူးေၾကာင့္ ကမာၻႀကီးကိုေတာင္ ထင္ဟပ္ေစတဲ့ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ကာတြန္းပါပဲ..

အိုင္ဒီယာအေတြးအေခၚေတာ့ ေကာင္းတာမွန္ေပမယ့္
ကၽြန္မတို ့ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ စာအုပ္ကို ေျခေထာက္နဲ ့မေတာ္လို ့တက္နင္းမိရင္ေတာင္
အရိုအေသပ်က္မွာစိုးလို ့ထိုင္ကန္ေတာ့မိတဲ့အတြက္
အဲသလို ကာတြန္း ရဲရဲတင္းတင္းဆဲြဖို ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။

Natalia-Vartchenko-Cyprus

စာအုပ္နဲ ့ႀကိဳးဆဲြခ်ျခင္း

ကဲ… စာမဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေသၿပီဆရာ….

Paolo-Dalponte-Italy

စာအုပ္နဲ ့ဖလင္လိပ္…..
သူ ့ပံုက ရွင္းလြန္းေတာ့ ကၽြန္မလည္း ဘာသာမျပန္တက္ေတာ့။

eyman-Edalati-Iran

စာအုပ္ကို ထုိးဆိတ္ေနတဲ့ Angry Birds မ်ားဒီ Angry Birds ဂိမ္းကလည္း ေနရာတကာပါတယ္။ အခုတေလာ လူႀကိဳက္မ်ားတဲ့ ဂိမ္းမို ့ထင္ပါတယ္…Angry Birds နဲ ့ခဲတံခၽြန္စက္ေတြေတာင္ အဲသည့္ငွက္ရုပ္ေတြျဖစ္ေနၿပီကိုး…အဲသည့္ငွက္ရုပ္ေတြကလည္း စိတ္ဆိုးေနတဲ့ နာမည္ေပးထားေပမယ့္ ရုပ္ေလးေတြက္ ခ်စ္စရာေတာ့ေကာင္းပါသည္။
ကၽြန္မေတာင္မွ Angry Bird တစ္ေကာင္ရဲ  ့ကီးခ်ိန္းေလးတစ္ခု ခ်စ္စရာေလးမို ့၀ယ္ထားမိသည္။
ဂိိမ္းေတာ့ မကစားျဖစ္ပါ။

Saeid-Farhangian-Iran

သူတုိ ့စာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီးေတာ့ မီးလွံဳေနတဲ့ပံုက ကၽြန္မတို ့ဆီက ဖိုးေတာင္သူႀကီး တဲဖ်က္တာနဲ ့တူေနသလိုပါပဲ…။

Saman-Ahmadi-Iran

စာဖတ္ၿပီးေတာ့ စစ္တိုက္ေသာ သူရဲေကာင္းႏွစ္ေယာက္ဟာ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ တိုက္ပဲြမ၀င္ေတာ့ဘူးလား…
ပံုေလးကလည္း စဥ္းစားစရာပါပဲ။…။


Sevket-Yalaz-Turkey

ဒီကာတြန္းပံုကေတာ့ ေခတ္ကို အထင္ဟပ္ဆံုး ကာတြန္းပံုေလးပါပဲ..
စာအုပ္ဖတ္လို ့ရတဲ့ iPad, (Pdf) ebook readers ေတြေပၚလာေတာ့  စာဖတ္ေနတဲ့လူႀကီးမ်ား ေခတ္ေနာက္က်သြားၿပီလား..

အခုေခတ္နည္းပညာကလည္း အရမ္းကိုျမင့္ၿပီး ျမန္လြန္းေတာ့ ပံုမွာ  ကုလားထိုင္ခံုေတာင္ ခုေပးရတဲ့ အေတာ္ ေခတ္ေရွ  ့ေျပးတဲ့ ကာတြန္းလက္ရာ လို ့ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

Sevket-Yalaz-Turkey-(1)

စာဖတ္ေနတဲ့ ေရတြင္းလိုနက္ရိွဳင္းတဲ့ဂုရုႀကီးပံုက ခရစ္စမတ္စ္ ဘိုးဘိုးႀကီးပံုနဲ ့လည္းတူပါတယ္။

Seyran-Caferli-Azerbaijan

ခါးပတ္ကြင္း ႏွင့္  စာဖတ္ျခင္း

ဒီကာတြန္းေလးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့  သူစာဖတ္ေနတဲ့ ထိုင္ခံုေအာက္မွာ ခါးပတ္ကြင္းက စည္းတားေနသလိုလို၊ ကၽြန္းေလးေပၚမွာတစ္ေယာက္တည္းပံုစံလို ခံစားမိပါတယ္။
စာဖတ္ေနၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စည္းေဘာင္မေက်ာ္ႏိုင္တဲ့ ျမင္ကြင္းလို ့လည္း ယူဆမိပါတယ္။

Shahram-Rezaei-Iran

ထိုင္ခံုနဲ ့လြတ္ထြက္သြားေသာ စာဖတ္သူႀကီးေပါ့…
သူလြတ္တာကလည္း တည့္တည့္လြတ္တာေတာင္မဟုတ္…
ထိုင္ခံုေပၚေတာင္ ေျခေထာက္တင္လုိက္ေသးတယ္။

( စာဖတ္တာ ေအာက္ေျခမလြတ္ဖို ့ေတာ့ လိုတယ္ေနာ္…ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးေလး ဒီကာတြန္းကတဆင့္ ရမိပါတယ္..)

Sidnei-Marques-Brazil ဒီကာတြန္းကလည္း Angry Birds လိုပါပဲ..စာအုပ္ပံုေပၚတက္ထိုင္ၿပီး ဂိမ္းေဆာ့ေနတဲ့ ကေလးေလးပါ.
ေခတ္ရဲ  ့လတ္တေလာအေျခအေနေတြကို ျပေနပါတယ္။
ဂိမ္းတအားေဆာ့တဲ့ကေလးေတြ စာအုပ္ေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳ ဖင္ခုထိုင္ၿပီး ဂိမ္းစက္နဲ ့ဂိမ္းပဲေဆာ့ေနၾကတာကို အထင္းသားေတြ ့ရပါတယ္။

Toso-Borkovic-Serbia

ေဆးသုတ္သမားနဲ  ့စာအုပ္

စာမ်က္ႏွာေတြကို ေဆးသုတ္၊

မေျခာက္ေသးခင္လည္း  အလုပ္ လုပ္

ဘ၀ဟာ စာအုပ္ တစ္အုပ္။

Touraj-Saberivand-Iran

ဒီကာတြန္းပံုေလးက ဒီဇိုင္းပညာဘက္က အသက္၀င္တဲ့ ကာတြန္းေလးပါ။

Media Player ေတြမွာ ရိွတဲ့ Play နဲ ့ Pause ကို စာအုပ္အသြင္ ဖန္တီးယူထားတဲ့ ပံုေလးပါ။

အေတာ္ ႏွစ္သက္မိပါတယ္။

Valentin-Druzhinin-Russia

စာအုပ္ကိုလွမ္းယူဖို ့တားေနသည့္ ကြန္ပ်ဴတာႀကိဳးမ်ား လို ့ နာမည္ေပးခ်င္ပါတယ္။
လက္ေတြ  ့မွာလည္း ကြန္ပ်ဴတာက  ႀကိဳးေတြနဲ ့ လူေတြကို အေတာ္ေလး ေႏွာင္ဖဲြ  ့ေနမိေအာင္ ဆဲြငင္စိုးမိုးေနရာယူလာတာလုိ ့ခံစားမိပါတယ္။

Valentin-Druzhinin-Russia-(1)

က်ိဳဳးပဲ့သြားေသာ Tablet စာအုပ္ေလး ကလည္း နည္းပညာေခတ္ထဲက eBooks ေတြကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ဟန္တူပါတယ္။

ကၽြန္မအတြက္ တခ်ိဳ  ့ကာတြန္းအေတြးေတြမွာ နားလည္ရခက္ပါတယ္။ တခ်ိဳ  ့ကာတြန္းေတြကေတာ့ ကို္ယ္ေတြးလိုက္တာနဲ ့ဆိုလိုခ်င္တာ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မည္။ ဒါေၾကာင့္ထပ္ေတြးမိတဲ့အေတြးအျမင္ေတြရိွရင္  ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးၾကပါအံုးေနာ္..

စာအုပ္ေတြကို စိတ္၀င္စားတဲ့ စာအုပ္သရဲ တစ္ေယာက္မို ့
ဒီကာတြန္းေတြထဲက အေတြးအျမင္ေတြ အမ်ားႀကီးပါတာမို ့စိတ္၀င္စားၿပီး ကၽြန္မခံစားနားလည္မိတဲ့အေတြးမ်ားနဲ ့တဆင့္ ျပန္လည္ မွ်ေ၀လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေယာနိေသာမနာသီကာရျဖင့္
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္
(၃၀/ ၁၀/ ၂၀၁၁)

ေအးျမေသာ ပူအိုက္ျခင္းတစ္မ်ိဳး


ဒီေန ့(၂၃/ ၁၀/ ၂၀၁၁) ညေနတုန္းက ဂ်ာနယ္၀ယ္ၿပီး လမ္းမွာ မထင္မွတ္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ စကားသံတခ်ိဳ ့ကို အိမ္အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ၾကားေယာင္မိခဲ့ပါတယ္။
အဲသည့္စကားသံမ်ားကို မွ်ေ၀ခ်င္လုိ ့ ဒီစာမ်က္ႏွာေလးက တဆင့္ေရးမိတာပါ။

အိမ္အျပန္လမ္းမွာ မုန္ ့၀ယ္ဖို ့စဥ္းစားမိၿပီး လမ္းေဘးမုန္ ့ဆိုင္မွာ မုန္ ့ေတြရွာေနတုန္း ပူအိုက္လို ့၀ယ္လာတဲ့ဂ်ာနယ္နဲ ့ယပ္ေတာင္သေဘာထားကာ ယပ္ခပ္ေနမိခဲ့ပါတယ္။
ဆိုင္က မုန္ ့ထုပ္ေတြမ်ားလို ့ဘာယူရမလဲ စဥ္းစားေနရင္း ဂ်ာနယ္နဲ ့ယပ္ခပ္မိေနျခင္းရယ္ပါ။
ၿပီးေတာ့ ပါလာတဲ့ပိုက္ဆံနဲ ့ဘယ္ေလာက္၀ယ္ရမလဲ ခ်ိန္ေနတုန္း အမွန္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ ယပ္ခပ္မိေနတာကိုေတာင္ ကုိယ့္အာရံုနဲ ့ကိုယ္ လံုး၀သတိမထားမိပါ။

ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မုန္ ့ေတြေရြးေနတုန္း အနားက ဘယ္သူ ျဖတ္သြားမွန္းလည္း သတိမထားမိပါ။
ကၽြန္မ မုန္ ့ေတြ ဘာယူရမလဲ ေရြးေနတုန္း ကၽြန္မေဘးမွာ လာေျပာသည့္ တစ္စိမ္းတစ္ေယာက္ အသံကို မထင္မွတ္ဘဲ ၾကားလိုက္ရပါသည္။

သူေျပာလုိက္သည့္အသံမွာ

“ဟဲ့…နင္တစ္ေယာက္တည္း ဒီေလာက္ခ်မ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ပူေနရတယ္ ”  ဟူေသာ အျပစ္တင္ေလသံ ျဖစ္ပါသည္။

အစက ကၽြန္မကို ေျပာမွန္း မသိေသးပါ..သူေျပာတာလည္း သိပ္နားမလည္ပါ…

ကၽြန္မကုိ အဲသည္လုိေျပာေနသူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသားျဖဴျဖဴအဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ တုတ္ေကာက္တစ္ေခ်ာင္းကိုင္လ်က္ အေႏြးထည္အနက္ႀကီး၀တ္ထားသည္။
အဘိုးကိုလည္း ကၽြန္မမသိပါ၊

သူေျပာတာကို သေဘာေပါက္ဖို ့မုန္ ့ေရြးေနတဲ့အခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာ မနည္းစဥ္းစားလိုက္ရသည္။

“အသက္အရြယ္ႀကီးသူမ်ားမွာ အသက္ႀကီးလာရင္ အေအးဒဏ္ကို လူငယ္ေတြေလာက္ မခံစားႏိုင္ ” ဟူေသာ က်န္းမာေရးဗဟုသုတကို အဲသည့္အခ်ိန္တိုေလး အတြင္းမွာ ကၽြန္မဦးေႏွာက္ထဲ အေျပး၀င္လာမိသည္။

ဟုတ္ေပမည္…ကၽြန္မက ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ကိုကိုင္လ်က္ မုန္ ့ေရြးရင္း ယပ္ေတာင္ခပ္ေနသည္ကိုး…..
သူေျပာမွ ကုိယ့္ကိုကိုယ္ ခံစားမိတာျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့  အေတာ္ပူလို ့ ကၽြန္မအက်ၤ ီမွာစိုရဲႊမတက္ျဖစ္ေနသည့္ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေခၽြးေတြရိွေနပါသည္။
အဘုိးစကားေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားမိပါတယ္။ ကိုယ္က တကယ္ပူအိုက္ေနတာကိုး..။

ကၽြန္မကိုလာေျပာတဲ့ အဘိုးကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသက္ခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ရွစ္ဆယ္အရြယ္ေလာက္ရိွမည္ ထင္ပါသည္။ သြားမရိွေတာ့လုိ ့ခ်ိဳင့္ေနေသာ သူ ့ရဲ  ့ပါးျပင္ကို ေမွာင္စျပဳေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ ျမင္လိုက္ရသည္။

သူ၀တ္လာသည့္  အေႏြးအက်ၤ ီက သူဘယ္ေလာက္ခ်မ္းေၾကာင္း သက္ေသျပေနသည္။

တုတ္ေကာက္တစ္ေခ်ာင္းကို အားျပဳၿပီး ကၽြန္မေဘးကျဖတ္သြားရင္းနဲ ့ေတာင္ ကၽြန္မကိုၾကားေစခ်င္လုိ ့ကို ထပ္ခါတလဲလဲ ၾကည့္ၿပီး ေျပာသြားသည္မွာ

“နင္တစ္ေယာက္တည္း ဒီေလာက္ခ်မ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ပူအိုက္ေနတယ္ ဒီမွာျဖင့္ ခ်မ္းလိုက္တာတုန္လို ့” ဟူေသာ အျပစ္တင္ေလသံပါေသာ အသံကို နားထဲစဲြစဲြၿမဲၿမဲၾကားလိုက္ရပါသည္။

ကၽြန္မလည္း ဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ့ဘဲ
“ဟို…လမ္းေလွ်ာက္လာရလို ့” ဟုသာ တိုတိုေလးျပန္ေျဖမိသည္။
ဆက္လည္း မျငင္းခ်င္ေတာ့ပါ။

ေဘးဘီကလူေတြအားလံုးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အက်ၤ ီအတိုေလးေတြႏွင့္သာျဖစ္သည္။
ခ်မ္းေအးၿပီး အေႏြးထည္ ၀တ္ထားေသာသူမွာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္တည္းသာရိွသည္။

ကၽြန္မကိုေျပာေသာ အဘိုးအိုမွာ ေနမေကာင္းေနလို ့လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနႏိုင္ပါသည္။ အနီးအနားမွာ ေဆးခန္းႏွင့္ ေဆးဆိုင္က အသင့္ရိွေနသည္။
သို ့ေသာ္ ၀တ္ထားသည္မွာလည္း အေတာ္ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္၀တ္ထားေသာေၾကာင့္ ေတာင္းဖို ့ေျပာေနျခင္း မျဖစ္ႏိုင္တာေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။
ဒါေပမယ့္ သူဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာလဲဆိုတာ ကၽြန္မသိခ်င္ေနပါသည္။

ေငြေၾကးေၾကာင့္ မဟုတ္ရင္ သူေျပာသည္မွာ ခံစားခ်က္ေၾကာင့္သာ  ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

သူခ်မ္းေနသည္ …
ပတ္၀န္းက်င္ကလူမ်ားကလည္း သူ ့လုိ အရမ္းခ်မ္းလိမ့္မည္ ဟု တြက္ဆေနေပလိမ့္မည္။

ဒီၾကားထဲမွာမွ လမ္းေဘးသူျဖတ္သြားတုန္း ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ မုန္ ့ဆိုင္မွာ ယပ္ခပ္ေနသည့္ပံုကို
အျမင္မေတာ္ေတာ့လို ့ အခုလို ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာေနမိျခင္း ျဖစ္ေတာ့မည္။

ကၽြန္မအဘိုးအရြယ္လူႀကီးတစ္ေယာက္ခံစားခ်က္ကို ကၽြန္မ၀င္ၿပီး ခံစားၾကည့္မိပါသည္။
အဘိုးကို ဦးေႏွာက္မမွန္လို ့အဲသည္လို လာေျပာျခင္းလို ့ကၽြန္မ မေျပာရက္ပါ။
အဘိုးရဲ  ့ခံစားခ်က္ကို ကၽြန္မ နားလည္ခံစားႏိုင္ပါသည္။

သို ့ေပမယ့္ အဘိုးရယ္…ဘက္စ္စကား ႏွစ္မွတ္တိုင္ေလာက္ ေ၀းတဲ့ ခရီးကို ကုိယ္ပိုင္ ကိုယ့္ေျခေထာက္နဲ ့ကိုယ္ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မမွာ အက်ၤ ီေနာက္ေက်ာမွာ ေခၽြးေတြစိုလို ့….. ကိုယ္တို္င္၀ယ္လာတဲ့ ယပ္ခပ္စရာ ဂ်ာနယ္ကိုပဲ တကယ္ ပူအိုက္လို ့ယပ္ခပ္မိတာ အဘိုးအျမင္မွာေတာ့ ၀င္မခံစားႏိုင္တာ အျပစ္မတင္ရက္ေတာ့ပါ။

အဘိုးကိုလည္း ခ်မ္းေအးတာကို တစ္ေယာက္တည္းခံစားေနလို ့သနားမိပါတယ္ …..

လူတိုင္းရင္ထဲ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ရာသီေတြ မတူညီတာကို ကၽြန္မနားလည္မိပါသည္။

ကၽြန္မ ပူအိုက္ေနတာမ်ိဳး အဘိုးကိုလည္း မခံစားေစခ်င္ပါ…

အျပင္မွာ ရာသီဥတုက ဘယ္လိုလဲ ကၽြန္မ စဥ္းစားၾကည့္ေနမိပါသည္။
လူေတြမ်ားစြာမွာ ကိုယ္ပိုင္ခႏၶာေတြရဲ  ့အပူအေအးသေဘာေတြ မတူညီတာကိုလည္း လက္ခံမိပါသည္။

ထိုအထဲမွာမွ အသက္အရြယ္မတူတဲ့အျမင္ေတြ ကၽြန္မ ခံစားနားလည္လိုက္ပါသည္။

ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရ ဟူေသာ က်န္းမာေရးအျမင္ေတြကိုလည္း ကၽြန္မေလ့လာဖို ့ႀကိဳးစားရအံုးမည္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္း အားလံုးအဆင္ေျပပါေစ လုိ ့ပဲ ဆုေတာင္းေနမိေတာ့သည္။

ေယာနိေသာမနာသီကာရျဖင့္
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္
(၂၃/ ၁၀/ ၂၀၁၁)

 

ျမစိမ္းေရာင္မွတ္စုမ်ား


ကၽြန္မသိမ္းထားေသာ မွတ္စုေတြ၊ ကဗ်ာ၊ ဓာတ္ပံုေတြ၊ သီခ်င္းေတြ၊ စာအကိုးအကား အဆိုအမိန္ ့ေတြ ထဲတြင္
အစိမ္းေရာင္မ်ားသည္ လွလွပပႀကီးေနရာယူထားေနေလသည္။
တကယ္တမ္း အစိမ္းေရာင္နဲ ့ပက္သက္လာလွ်င္ ကၽြန္မမွာ ေျပာစရာေတြအမ်ားႀကီးရိွေနသည္။
၀န္ခံရလွ်င္ အစိမ္းေရာင္ကို သာမန္အေရာင္အေနနဲ ့ၾကည့္လိုက္စဥ္  ငယ္ငယ္က မႀကိဳက္ခဲ့ပါ။ သုိ ့ေသာ္ အစိမ္းေရာင္ကို
မႀကိဳက္သည့္အဆင့္မွ တျဖည္းျဖည္းလက္ခံသေဘာက်သည့္အဆင့္သို ့ကူးေျပာင္းသြားေသာအခါ
အျမင္မ်ားသည္ ေတာ္ေတာ္ေလးေျပာင္းကုန္ပါသည္။

တကၠသိုလ္ ဘုန္းႏိုင္ရဲ  ့ “စိမ္းေနအံုးမည့္ ကၽြန္ေတာ့္ေျမ” ဖတ္ခ့ဲမိ၍လည္း အစိမ္းေရာင္ကို မႀကိဳက္ႏိုင္ေသးပါ။
ေက်ာင္းစိမ္း၀တ္ေနခ်ိန္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္အထိ အစိမ္းေရာင္ကို သိပ္ၾကည့္လို ့မရပါ။ ေက်ာင္းတက္တုန္းေက်ာင္း၀တ္စံုအျဖဴနဲ ့ေက်ာင္းစိမ္းစကပ္၊ လုံခ်ည္ေတြကို ၀တ္သာ၀တ္ေနေပမယ့္ အစိမ္းေရာင္သည္ ကၽြန္မအတြက္ အရင္းႏွီးဆံုး သူစိမ္းသာျဖစ္ေနေသးသည္။
ငယ္စဥ္ကတည္းက ယခုအခ်ိန္အထိ ကၽြန္မအႀကိဳက္ဆံုးအေရာင္မွာ အျဖဴေရာင္သာျဖစ္သည္။
သို ့ေသာ္ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အစိမ္းေရာင္ကို ကၽြန္မႏွစ္သက္တဲ့အေရာင္ထဲတြင္ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားစြာေၾကာင့္ ထည့္သြင္းမိပါေတာ့သည္။

အစိမ္းေရာင္ႏွင့္ က်န္းမာေရး

အစိမ္းေရာင္မႀကိဳက္ေသာ ကၽြန္မမွာ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လာေသာအခါ ပတ္၀န္းက်င္မွ တြန္းအားမ်ားစြာက အစိမ္းေရာင္ကို ခင္တြယ္လာေအာင္ ဖန္တီးေပးေနပါေတာ့သည္။ အရင္ဆံုး က်န္းမာေရးဘက္က စမည္ထင္သည္။ အစိမ္းေရာင္သည္ မ်က္စိေအးေစသည္ ဟူေသာအခ်က္ပင္။ အစိမ္းေရာင္သစ္ပင္ေတြကလည္း မ်က္စိေအးေစၿပီး က်န္းမာေရးအတြက္ ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္ ေဆးဖက္၀င္ေစသည္ မဟုတ္ပါေလာ။

စာသင္ခန္းမ်ားတြင္ Blackboard  ဟုနာမည္ႏွင့္ လုိက္ေအာင္ ေျမျဖဴျဖင့္ေရးရာတြင္ အဆင္ေျပေစရန္ စာသင္ေဘာမ်ားမွာ အမဲေရာင္သာမ်ားေလသည္။  သို ့ေသာ္ အခ်ိဳ  ့ေသာစာသင္ခန္းမ်ားတြင္ Blackboard ေခၚ (ေဘာ)ေျမျဖဴျဖင့္ေရးရေသာ စာသင္သည့္ေက်ာက္သင္ပုန္းေနရာတြင္ အစိမ္းေရာင္အသံုးျပဳျခင္းမွာ စာဖတ္ေသာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားမ်က္စိေအးေစရန္အတြက္ ဟုလည္း ၾကားဖူးပါသည္။

အစိမ္းေရာင္ရဲ  ့၀ိေသသ လကၡဏာ ေတြကေတာ့ ဦးလွ၀င္း(ေလသူရဲတစ္ဦး) ေရးေသာ”ရတနာ၏လွ်ိဳ  ့၀ွက္ ခ်က္မ်ား” စာအုပ္တြင္  မွတ္သားလုိက္ရပါသည္။ စာသားမ်ားမွာ ေဗဒင္က စာသားမ်ားနဲ ့တူသည္ဟု  ခံစားမိပါသည္။

အစိမ္းေရာင္ဟူသည္မွာ ပင္ကိုယ္အေရာင္မဟုတ္။
အ၀ါႏွင့္အျပာ ေပါင္းစပ္ထားေသာအေရာင္၊ တစ္နည္း- ႏွစ္ေရာင္စပ္ အေရာင္။
ထို ့ေၾကာင့္လည္း အစိမ္းေရာင္ကို အေသအခ်ာၾကည့္ပါ။
အစိမ္းေရာင္အေျဖာင့္မွာ အလြန္ေတြ ့ရခဲ၏။
အ၀ါသမ္းသည့္အစိမ္း။
အျပာသမ္းသည့္အစိမ္း။
တစ္နည္း အ၀ါႏွင့္အျပည္တစ္ခု(သို ့မဟုတ္) တစ္ခုသို ့ကူးေနလူးေနသည့္အစိမ္းမ်ားကိုသာ
အေတြ ့ရမ်ား၏။ ဤသေဘာကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ေက်ာက္စိမ္းအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ေနသူမ်ား ပိုသိ၏။
ဥေရာပ၌မူ အစိမ္းကို သစ္ရြက္မ်ား၏အေရာင္။
ေႏြဦးရာသီ၏အေရာင္။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းႏွင့္ ရင္တြင္း၌ ခံစားရျခင္းမ်ားကို မွ်တေအာင္ ျပဳေပးႏိုင္ေသာ အေရာင္အျဖစ္
သတ္မွတ္၏။
လံုၿခံဳမႈကို ေပးႏိုင္စြမ္းေသာ အေရာင္ဟုလည္း သတ္မွတ္၏။
ထုိ ့ေၾကာင့္ ကမာၻ ့ႏိုင္ငံအမ်ား၏ ေငြစကၠဴမ်ားမွာ အစိမ္းေရာင္ ရိွၾက၏။
ဥပမာ...အေမရိကန္ေဒၚလာ (ကၽြန္မတို ့ျမန္မာႏိုင္ငံက အေမရိကန္ေဒၚလာကို အစိမ္းဟု ခ်စ္စႏိုး
ေခၚၾကသည္ မဟုတ္ပါေလာ)။
အစိမ္းသည္ အခ်စ္ကိုလည္း ကိုယ္စားျပဳသည့္ အေရာင္ျဖစ္၏။
အစိမ္းသည္ အခ်စ္ကို ကိုယ္စားျပဳသျဖင့္ တစ္ေခတ္က ဥေရာပ၌ လက္ထပ္မဂၤလာပဲြမ်ား၌
သတုိ ့သမီး၀တ္ဆင္သည့္အေရာင္မွာ အစိမ္းေရာင္ ျဖစ္၏။ မဂၤလာပဲြ၀တ္ အထိမ္းအမွတ္အေရာင္
အျဖစ္သံုး၏။ မ်ိဳးဆက္ပြားျခင္းကို ျဖစ္ႏိုင္စြမ္းေသာ အေရာင္ဟုလည္း ေခၚ၏။
အစိမ္းေရာင္ အ၀တ္အထည္မွာ ဥေရာပ၌ သမိုင္းထံုးတမ္းစဥ္လာအရပင္ အထူး၀တ္စံုမ်ားအျဖစ္
အသံုးခ်ခံခဲ့ရဖူး၏။
အိုင္းရစ္လူမ်ိဳးတို ့၏ အမ်ိဳးသားအေရာင္မွာ အစိမ္းျဖစ္၏။
ၿဗိတိသွ်သမိုင္း၌ ထင္ရွားခဲ့ဖူးေသာ ေတာပုန္းႀကီး(ေရာဗင္ဟု)ႏွင့္ သူ၏ေျပာက္က်ားမ်ား၏၀တ္စံုမွာ
အစိမ္းျဖစ္၏။ သစ္ရြက္ႏွင့္ သဏၭန္တူေသာ ၀တ္စံုမ်ားကို ၀တ္ဆင္ၿပီး ဘုရင့္တပ္မေတာ္သားမ်ား
မျမင္ရန္ ေတာတြင္း၌ ကိုယ္ေရာင္ ေဖ်ာက္ခဲ့ဖူး၏။
အေမရိကန္လြတ္ေျမာက္ေရးစစ္ပဲြ၌ အေမရိကန္ေတာ္လွန္ေရးသမားတုိ ့၏ စစ္၀တ္စံုမွာလည္း အစိမ္း
ေရာင္ပင္ျဖစ္၏။ ယေန ့ေခတ္အေမရိကန္တပ္မေတာ္၌ ထင္ရွားလွေသာ (Green Beret) တပ္ဖဲြ ့
မွာ ထိုေခတ္ထိုအခါကပင္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ သမိုင္းရွည္လ်ားစြာရွိခဲ့သည့္ တပ္ဖဲြ ့ျဖစ္၏။

အစိမ္းေရာင္ကို အဆုိးပိုင္းအျမင္မွလည္း သတ္မွတ္ထားရိွသည္မ်ား ရိွ၏။
အစိမ္းေရာင္မ်က္လံုး...။
မနာလုိသူ...။
မေကာင္းဆိုး၀ါးႏွင့္တူသူဟု အဓိပၸာယ္ ရ၏။
အံ့စရာျဖစ္၏။ 

အစိမ္းေရာင္ခ်စ္သူမ်ား

အစိမ္းေရာင္ခ်စ္သူမ်ားမွာ ပညာတက္မ်ား၏။
ေက်ာ္ၾကားသူမ်ား၏။
ယဥ္ေက်းၿပီး စိတ္ထားမွန္သူမ်ား ျဖစ္တက္၏။
ထို ့ေၾကာင့္လည္း အစိမ္းေရာင္ခ်စ္သူမ်ားသည္ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းျဖစ္၏။
အႏုပညာမ်ားကို အားေပးအားေျမွာက္ျပဳတက္သူမ်ား ျဖစ္၏။
အစိမ္းေရာင္ခ်စ္သူမ်ားမွာ လူလတ္တန္းစားႏွင့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားျဖစ္တက္၏။
သာသနာေရး၊ လူမႈေရးအသင္းအဖဲြ ့မ်ားကို ေခါင္းေဆာင္ရတက္၏။ အစ...ရိွသည္ျဖင့္။

ျမစိမ္းေရာင္ မင္းသမီးေတြရိွပါတယ္ေနာ္…..
အစိမ္းေရာင္ကို အရင္က မႀကိဳက္မဲ့သာ မႀကိဳက္တာ ကၽြန္မနာမည္ကို ျပန္စစ္ေဆးၾကည့္လိုက္ေတာ့ အစိမ္းေရာင္ပါေနျပန္သည္။ ေက်ာက္စိမ္းကေတာ့ အစိမ္းေရာင္ေက်ာက္ျဖစ္ေပမယ့္ “ျမ” ကိုပိုႏွစ္သက္မိသည္။
“ျမ” ဟူေသာနာမည္တြင္ ေအးျမျခင္းဟူေသာသေဘာပါသကဲ့သုိ “ျမ” သည္ အစိမ္းေရာင္ရိွေသာအဖိုးတန္ေက်ာက္မ်က္ရတနာတစ္ခုလည္း ျဖစ္ေနေသးေတာ့သည္။ “ျမ”ေက်ာက္အေၾကာင္းကို ဦးလွ၀င္း(ေလသူရဲတစ္ဦး)ေရးေသာ “ရတနာ၏လွ်ိဳ  ့၀ွက္ခ်က္မ်ား”ႏွင့္ “ကၽြန္ေတာ္ရတနာကုန္သည္” စာအုပ္ႏွစ္အုပ္တြင္ ဖတ္လိုက္ရေတာ့မွ ျပည့္ျပည့္စံုစံု သိရေတာ့သည္။

 "ျမ"မွာ အစိမ္းေရာင္ ရိွေသာ ေက်ာက္မ်ားတြင္ အထင္ရွားဆံုးျဖစ္၏။ အလွဆံုးျဖစ္၏။ တန္ဖိုးအရိွဆံုးျဖစ္၏။
 "ျမ"ကို လက္၀တ္ရတနာအျဖစ္သာမဟုတ္။ အေဆာင္လက္ဖဲြ ့အျဖစ္လည္းသံုး၏။ ေဆးအျဖစ္လည္း သံုး၏။
အဖ်ားတက္ေနသူ၏ ွလွ်ာေအာက္၌ ျမေက်ာက္ကို ထားရိွလွ်င္ အဖ်ား အျမန္က်ႏိုင္စြမ္း၏။ ထုိ ့အျပင္ "ျမ"
သည္ အဆိပ္အေတာက္ကို ေျပေစ၏။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရသည့္ ေ၀ဒနာမ်ားကို ေပ်ာက္ကင္းေစ၏။
ဆယ့္သံုးရာစုေခတ္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၌ ျမသည္ ၀က္ရူးျပန္ေရာဂါကို ေပ်ာက္ေစႏိုင္သည္။ အစာစားခ်င္စိတ္ကို
ေပၚေစႏိုင္စြမ္းသည္။ 
ျမကို ၀တ္ဆင္သူသည္ အနာဂတ္ကို ျမင္ႏိုင္စြမ္းသည္။ ဇ၀နညဏ္ကို ထက္သန္ေစသည္။ မွတ္ညဏ္ကို တုိးပြားေစသည္ ဟု ဆို၏။ ျမေက်ာက္ကို ရတနာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ အေနာက္တုိင္းပညာရွင္မ်ားေလာက၌ အခ်စ္(Love)၊ ၿငိမ္းေအးျခင္း(Peace)၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း(Joy) တို ့ကို ေပးႏိုင္ေသာ ေက်ာက္ရတနာအျဖစ္ မွတ္ယူထားၾက၏။

 သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ အစိမ္းေရာင္
ကၽြန္မတို ့ေနထိုင္ရာကမာၻႀကီးမွာ အစိမ္းေရာင္ကို သိသာထင္ရွားေစသည့္ အေရးႀကီးေသာအခ်က္တစ္ခ်က္လည္းရိွပါေသးသည္။
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ပက္သက္လာပါက အစိမ္းေရာင္ကိုသာ သံုး၍ ကိုယ္စားျပဳေလသည္။
ေလ့လာ မႈမ်ားအရ စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ လူတစ္ ေယာက္အတြက္ အစိမ္းေရာင္နယ္ေျမ၆၆ စတုရန္းမီတာရွိပါတယ္။ က်န္ၿမိဳ႕ မ်ားရဲ႕ ပ်မ္းမွ်ႏႈန္းဟာ ၃၉ စတုရန္း မီတာ ျဖစ္သည္။။ စင္ကာပူ ၿမိဳ႕ကိုလည္း အာရွ တိုက္ အတြင္း သဘာ၀ ပတ္၀န္း က်င္ စိမ္းလန္း စိုျပည္ေရး ထိန္းသိမ္း မႈ အေကာင္း ဆံုး အစိမ္းေရာင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္ သတ္မွတ္ လိုက္ေၾကာင္း သိရ ပါသည္။

စီးပြားေရး ႏွင့္ အစိမ္းေရာင္နယ္ေျမ

အေမရိကန္ေဒၚလာကို အစိမ္းဟု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေခၚမ်ားေလသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္စီးပြားေရးတြင္ ထိုသို ့ေသာ အစိမ္းေရာင္ အရင့္အေဖ်ာ့ ဆိုႏိုင္ေသာ ေဒၚလာေစ်းအတက္အက်က အတုိင္းအတာတစ္ခုအေနျဖင့္  ျခယ္လွယ္ေနေလသည္။ အေမရိကန္ေငြေၾကးမ်ားကို  (Green backs) ဟုေခၚေလသည္။
ေနာက္တစ္ခုမွာ အစိမ္းေရာင္နယ္ေျမ (Greenfield) ဆိုလွ်င္ ဘာမွမလုပ္ရေသးေသာ နယ္ေျမ အသစ္ ဟုေခၚၾကသည္။ သူႏွင့္ဆန္ ့က်င္ဘက္မွာ လုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ကိုင္ၿပီးသား အေျခခ်ၿပီးသား (Brownfield) အညိဳေရာင္နယ္ေျမ ျဖစ္သည္။ ထိုစကားလံုးမ်ားမွာ ေဆာက္လုပ္ေရးေ၀ါဟာရမွဆင္းသက္လာေသာ စကားလံုးမ်ားျဖစ္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ဘာမွမစရေသးေသာ လုပ္ငန္း၊ အေဆာက္အံုအသစ္ အေနအျဖစ္  ေျပာဆိုသံုးစဲြလာၾကသည္။
အဂၤလိပ္တြင္ေတာ့ မီးပိြဳင့္မ်ားတြင္ မီးစိမ္းျပမွ သြားလို ့ရသလုိ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္လည္း တစ္ခုခုကို စတင္လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳၿပီဆိုလွ်င္ မီးစိမ္းျပၿပီ (Green Light) ဟု တင္စားေျပာဆိုၾကသည္။

တီထြင္ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းေသာ အစိမ္းေရာင္ ဦးထုပ္ႏွင့္ ဖိနပ္

“ဦးထုပ္ေျခာက္လုံး” စဥ္းစားေတြးေခၚနည္းဟာ (EDWARD DE BOND)ရဲ႕နည္းျဖစ္ၿပီး ကမၻာေပၚက ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ကုမၸဏီႀကီးအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ အက်ဳိးျပဳခဲ့သလုိ အဲဒီစဥ္းစားေတြးေခၚနည္းကုိ အေျခခံၿပီး ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကလို႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြရၾကပါသည္။

ဦးထုပ္ေျခာက္လံုးရိွသည့္ထဲတြင္ဦးထုပ္စိမ္းေဆာင္းသူကေတာ့ ဘာမဆုိ အေကာင္းဘက္က႐ႈျမင္ဖုိ႔ႀကိဳးစားသူ၊ အႀကံေကာင္း၊ ဉာဏ္ေကာင္းနဲ႔ တီထြင္ဆန္းသစ္ႏုိင္မယ့္ အလားအလာေကာင္းေတြကုိ ေပးဖို႔ဝန္မေလးတဲ့သူေပါ့။
“ဦးထုပ္ေျခာက္လုံး” နဲ႔ “ဖိနပ္ေျခာက္ရန္” ဟာ ကုိယ္လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္မယ့္ လုပ္ငန္းရဲ႕ပကတိျဖစ္ရပ္မ်ားကုိအေျခခံၿပီး အစစအံဝင္ခြင္က် ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ၫႊန္ျပထားတဲ့ နည္းလမ္းမ်ားပဲျဖစ္ပါသည္။  ဒီအထဲမွာမွ အစိမ္းေရာင္ ဦးထုပ္နဲ ့ဖိနပ္ဟာ တစ္ခုအပါအ၀င္ေပါ့။
“ဦးထုပ္ေျခာက္လုံး” စဥ္းစားေတြးေခၚနည္းကုိ ဒီေနရာမွာ http://troths.multiply.com/journal/item/44/44တင္ထားပါသည္။

ကၽြန္မႏွင့္ အစိမ္းေရာင္ ကဗ်ာမ်ား

ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ အစိမ္းေရာင္ကိုခံစားမိၿပီး ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ေရးခဲ့ဖူးပါသည္။
တစ္ပုဒ္က “သူငယ္ခ်င္း” ေတြအတြက္ပါ။ ဒီေနရာေလးမွာ http://troths.multiply.com/journal/item/337/337 ေလးမွာ အရင္က ေရးခဲ့တာပါ။

သူငယ္ခ်င္း
ဒီလိုနဲ ့ျဖတ္သန္းလာတဲ့  အတိတ္ေန ့ရက္ေတြၾကား
ရာသီေတြေတာင္ ေျပာင္းကုန္ၿပီ…..
ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ မင္းငါ့ကို ခင္တဲ့အရာေတြ ေျပာင္းလဲမွာလား?
သွ်င့္အေပၚကို အဲလိုထင္တက္ သြားသူေတြအတြက္
တို ့ရဲ ့ခင္မင္မႈဟာ..မေျပာင္းလဲပါဘူး…..
မင့္းဟာ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္…..
ငါ့နဲ ့မတူလို ့မခင္ႏိုင္တဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြဆိုတာက ေရစုန္ေမ်ာလို ့
ခင္မင္သြားခဲ့တဲ့ ငါ့စိတ္ကို ေဟာင္းႏြမ္းသြားေအာင္ကို လုပ္လို ့မရခဲ့ဘူး…..။
သူငယ္ခ်င္းေတြေရ……..ငါ့အတြက္ မင္းတို ့ဟာ  အၿမဲစိမ္းပါပဲ.………..
ေလစိမ္းေတြေတာ့ မတိုက္ပါနဲ ့ေတာ့ကြာ…….
သဘာ၀တရားကို ျမတ္ႏိုးလို ့ စိမ္းလန္းေနတဲ့ သစ္ပင္သစ္ေတာေတြလိုပဲ
ငါတို ့ရဲ ့ခင္မင္မႈေတြ အၿမဲစိမ္းပါရေစ.….


သူငယ္ခ်င္း

အတိတ္ေတြသာ ကားလိပ္ခ်

ဥတုေတြကလည္း ပံုေျပာင္း

မေဟာင္းႏြမ္းေသးတဲ့ ငါ့စိတ္နဲ ့

“မင့္း” ကို ခင္ေနတယ္………………..။

(သူငယ္ခ်င္းအားလံုးအတြက္ပါ)
အဲသည့္တုန္းက နင့္ကို ခင္ေနတုန္းဆိုတာကို ပိုၿပီးဖိေျပာခ်င္လုိ “မင့္း” လို ့သံုးလိုက္တာပါ။


ေနာက္တစ္ပုဒ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရိုက္ထားတဲ့ဓာတ္ပံုေပၚတြင္ေရးထားပါသည္။
“အိမ္စိမ္းစိမ္းေလး” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ခံစားမိသလို ေရးဖူးပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ  ့ဓာတ္ပံုမွတဆင့္ အသက္၀င္လြန္းလုိ ့ေရးျဖစ္သြားမိပါသည္။

အစိမ္းေရာင္ ပံုရိပ္မ်ား

မိုးရြာၿပီးစအခ်ိန္တြင္ အစိမ္းေရာင္သစ္ရြက္ေပၚက်ေနေသာမိုးစက္ေလးမ်ားႏွင့္အတူ အစိမ္းေရာင္သစ္ပင္ျမက္ခင္းရဲ  ့သေဘာကို သေဘာက်လို ့ ကိုယ္တိုင္ ဓာတ္ပံုျဖင့္ ရိုက္ယူဖူးပါသည္။ ဓာတ္ပံုကို ပိုၿပီးေလးနက္ေစရန္ ဆရာေက်ာ္၀င္းစာအုပ္မ်ားထဲမွ အဆိုအမိန္ ့စကားမ်ားျဖင့္ ကူးယူတင္လိုက္မိပါသည္။

အစိမ္းေရာင္သီခ်င္း

အစိမ္းေရာင္ကုိပိုၿပီး ေပၚလြင္ေစရန္ Westlife အဖဲြ ့ရဲ ့Evergreen သီခ်င္းေလးကို ကူးယူတင္ေပးလုိက္ပါသည္။

သီခ်င္းေလးကို Download လုပ္ခ်င္ရင္ ဒီေနရာမွာယူပါ။


သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ…
အစိမ္းေရာင္မွတ္စုေတြဖတ္ၿပီး ခပ္စိမ္းစိမ္းေတာ့မေနပါနဲ ့ေနာ္…အၿမဲစိမ္းခ်င္စိမ္းလိုက္ပါကြယ္……….


ေယာနိေသာမနာသီကာရျဖင့္
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္

စာညႊန္း   ။

၁။ ဦးလွ၀င္း(ေလသူရဲတစ္ဦး) – ကၽြန္ေတာ္ရတနာကုန္သည္

၂။ ဦးလွ၀င္း(ေလသူရဲတစ္ဦး) – ရတနာ၏လွ်ိဳ  ့၀ွက္ ခ်က္မ်ား

၃။ တကၠသိုလ္ထင္ႀကီး- ျဖဴနီ၀ါျပာႏွင့္ အျခားအဂၤလိပ္ေ၀ါဟာရမ်ား

၄။ http://www.yoyarlay.com/international-news/international-news/asia/4285-2011-03-16-04-21-15

၅။ http://troths.multiply.com/journal/item/44/44

၆။ http://www.acmv.org/forum/viewtopic.php?f=14&t=159

“ညငါးလံုး” ေရွာင္ကာပုန္း


ညငါးလံုးကုိ ေရွာင္ရမယ္ဆိုတာေလးကို ဆရာခ်စ္ႏိုင္(စိတ္ပညာ) ေရးတဲ့ “ေခါင္းေဆာင္ကြပ္ကဲသူႏွင့္ စိန္ေခၚေနတဲ့ အနာဂါတ္” စာအုပ္ထဲမွ ညငါးလံုးအဆံုးအမ အျဖစ္  ဖတ္လိုက္ရပါသည္။ ေရွာင္သင့္တဲ့ “ညငါးလံုး”အေၾကာင္းကို ဆရာခ်စ္ႏိုင္ရဲ  ့ဆရာမ်ားထံမွ အဆံုးအမျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္သားလုိက္ရပါတယ္။ ဆရာတို ့အဆံုးအမမ်ားမွာ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းမွ စစ္မက္ေရးရာ အယူအဆမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တိုက္ရိုက္မေဖာ္ျပေတာ့ဘဲ ကၽြန္မကိုယ္ပိုင္ အေတြးမ်ားျဖင့္သာ ျပန္လည္ပြားယူလိုက္ပါသည္။ ညငါးလံုးအာေဘာ္ကိုသာ ဆက္လက္ဆင့္ပြား မွ်ေ၀လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

(၁) မညည္းနဲ ့

ညည္းညဴတာဟာ မေကာင္းပါဘူး။ ကၽြန္မတို ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ေျပာဆိုေနၿပီဆိုရင္  “ခိုလိုမညည္းပါနဲ ့ဟယ္”ဟုေျပာေလ့ရိွၾကပါသည္။
ဘယ္လိုအခက္အခဲပဲေတြ ့ေတြ ့ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ရင္ဆိုင္ၿပီး ျပႆနာအခက္အခဲကို ေျဖရွင္းေက်ာ္လႊားရမွာပါ။ ညည္းညဴေနလို ့ အက်ိဳးမရိွဘူး ဟု ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ လုပ္စရာရိွတာ ေျဖရွင္းစရာရိွတာေတြကို ညည္းညဴမေနေတာ့ဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား ေျဖရွင္းဖို ့ကို ဆိုလိုတဲ့ မညည္းနဲ ့ဆိုတဲ့ အဆံုးအမေလးပါ။
ထပ္ေတြးၾကည့္ေတာ့လည္း ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သား။ ညည္းညဴေနတဲ့ လူဟာ တစံုတရာအေပၚမွာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ရိွေနလို ့သာ ညည္းေနတာပဲေလ။ ဒီေတာ့ သူ ့စြမ္းအင္ေတြဟာ အက်သေဘာဘက္ေဆာင္ေနေတာ့ ဘယ္လာေကာင္းေတာ့မွာလဲ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ကာ ညည္းညဴေနမယ့္အစား မညည္းညဴဘဲ လုပ္စရာရိွတာ ဆက္လုပ္ဖုိ ့ပဲလုိပါတယ္။ ညည္းညဴေနၿပီး စိတ္ဓာတ္က်သြားရင္ ကိုယ့္မွာရိွတဲ့ (Energy) စြမ္းအင္ေတြကုန္တာပဲ အဖတ္တင္ပါတယ္။

(၂) မညစ္နဲ ့

ဒီစကားေလးကေတာ့ လူသားအခ်င္းခ်င္းစာနာေထာက္ထားၿပီး ရန္သူပင္ျဖစ္လင့္ကစား မညစ္ရဘူးလုိ ့ဆံုးမထားတဲ့ အဆံုးအမေလးပါ။ မည္သူ ့ကိုမဆို တမင္သက္သက္ အႏိုင္မက်င့္ရဘူး၊ မညစ္ပတ္ရဘူးလို ့
လူႀကီးေတြ အၿမဲဆံုးမေနတဲ့ စကားေလးပါ။ ဘယ္သူ ့ကုိမွ မညစ္သင့္ဘူးေလ။ ညစ္ပတ္တယ္ဆိုမွေတာ့ ဘယ္လုိမွ မျဖဴစင္ေတာ့ဘူးေလ။

(၃) မညႇစ္နဲ ့

ဒီအဆင့္ေလးက မညစ္နဲ ့ဆိုတာထက္ပိုပါတယ္။ သူမ်ားအေပၚမညစ္ရဘူး ဆိုတဲ့ ျဖဴစင္စိတ္ထား ထားဖို ့အျပင္ ေနာက္ထပ္ မညႇစ္နဲ ့ဆိုတဲ့အဆင့္ေလးကလည္း သတိခ်ပ္စရာပါ။ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ကိုယ္ေျပာရင္ရတယ္ဆိုၿပီးမညႇစ္နဲ ့၊ ကိုယ္ေတာင္းရင္ ရတာပဲ ဆိုၿပီး မတရား  မညႇစ္နဲ ့့  ၊ အလွဴဒါနမ်ားျပဳၾကရာတြင္လည္း အတင္းႀကီး အလွဴခံရင္ သဒၶါလန္သြားတက္ေလသည္။ ဒီအဆင့္ေလးမွာ အရာရာအတြက္ သတိထားၾကည့္ရင္ သဒၶါလြန္မသြားေစဖို ့အတင္းႀကီးအားတက္သေရာ မဖိညႇစ္မိေစရန္ ဆံုးမထားတဲ့ အဆံုးအမေလးပါ။ အေတာ္ေလးကို အေရးႀကီးပါတယ္။

(၄) မညာနဲ ့

လိမ္တာညာတာမွာ မိမိကိုယ္တိုင္ေရာ သူတစ္ပါးကိုပါ မညာသင့္ပါ။ သူတစ္ပါးကုိ ညာခ်င္ညာလို ့ရမယ္၊ မိမိကုိယ္တိုင္ကေတာ့ သိေနတာမို ့လိမ္တာညာတာဟာ အစကတည္းက ျပစ္မႈေျမာက္ၿပီးသားပါ။
ဒီေတာ့ ျပစ္မႈက်ၿပီးသား တရားခံတစ္ေယာက္ဟာ ေလာကအလယ္မွာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ ့ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါမည္ေလာ။ ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ ့ကိုယ့္လိပ္ျပာကိုယ္ သန္ ့စင္ေသာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေျမာက္ဖုိ ့အတြက္ လိမ္ညာျခင္းကင္းရန္လိုအပ္လွပါသည္။ အေရးႀကီးသည္မွာ ဘယ္သူ ့ကိုမွ  မညာဘဲနဲ ့ မိမိယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ လမ္းမွန္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ဖို ့ပဲေလ။ ဒီေတာ့ ဘယ္သူ ့ကိုမွ မညာနဲ ့ေနာ္။

(၅) မညႇာနဲ ့

ဒီ မညႇာနဲ ့ ဆိုတဲ့ စကားေလးဟာ ေျပာလုိက္တာက လြယ္ေပမယ့္ တကယ္တမ္းလက္ေတြ ့မွာ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈေတြ ႀကံ့ႀကံ့ခံၿပီး  မိမိကိုယ္ကို မညႇာဘဲ တိုက္တြန္းထားတဲ့ အဆံုးအမေလးပါ။ ေရသာခိုအေခ်ာင္လိုက္ လမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ မိမိကိုယ္ကို ညႇာတာသနားၿပီး အနစ္နာမခံရင္ ေရွရွည္အတြက္ ဘယ္လိုမွ မသားနားႏိုင္ပါ။ ကၽြန္မဖတ္မွတ္ဖူးတဲ ့စကားေဆာင္ပုဒ္ေလးတစ္ခုရိွပါသည္။ “ငယ္စဥ္က မိမိကိုယ္ကိုမခိုင္းလွ်င္ ႀကီးလာေသာအခါ သူမ်ားက ကိုယ့္ကိုခိုင္းလိမ့္မည္” ဟု မွတ္သားရပါသည္။ နက္နက္ေတြးရင္ ေရးေရးသာျမင္ပါေသာ္လည္း ဒီစကားစုေလးကို အလြတ္ရေနမိသည္။  မိမိကုိယ္ကို သက္္ညႇာ၍ ေနာက္လိုက္ငယ္သားမ်ားကုိ ဦးစားမေပးလွ်င္လည္း ေလးစားအားကိုးရေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား မေပၚထြန္းႏိုင္ေပ။ တရားဘာ၀နာမ်ား အားထုတ္ရေသာ အခ်ိန္ ၌ပင္ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ညႇာတာ၍ တရားရွာမည္ဆုိပါကလည္း တရားမရႏိုင္သည္မွာ အထင္အရွားျဖစ္ပါသည္။

ညငါးလံုးအက်ဥ္းခ်ဳပ္မွာ :

(၁) မညည္းနဲ ့
(၂) မညစ္နဲ ့
(၃)  မညႇစ္နဲ ့
(၄) မညာနဲ ့
(၅) မညႇာနဲ ့

ကၽြန္မတို ့မွာရိွတဲ့ ညအေမွာင္ညမ်ားေတြလည္း ေရွာင္ပုန္းသင့္ၿပီမုိ ့.အလင္းေရာင္မ်ားကိုလိုက္ရွာရင္း

ေယာနိေသာမနာသီကာရျဖင့္
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္

လွမ္းခ်င္ ကမ္းတင္ေနသည့္ အနာဂါတ္အျမင္


ကၽြန္မအာရံုထဲတြင္ လွ်ံထြက္ေနသည့္အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုရိွပါသည္။ အဲသည့္အေၾကာင္းမွာ အနာဂါတ္ျဖစ္ပါသည္။ အနာဂါတ္သည္ လူတို ့အတြက္ မေတြးခ်င္လို ့လည္း မရ၊ ႀကိဳတင္ဘြားကနဲေပၚေပါက္လာမည့္ အရာလည္း မဟုတ္။ သို ့ေသာ္ အနာဂါတ္သည္ ႀကိဳတင္ခန္ ့မွန္းခြင့္ရၾကၿပီး လူေတြ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးေစာင့္စားတက္ၾကသည္၊ ဒီလိုမဟုတ္ရင္ စိုးရိမ္စရာေတြအတြက္ ေတြးၿပီး ပူပင္တက္ၾကသည္ေပါ့။

ေခတ္မွီေသာ ညဏ္အေမွ်ာ္အျမင္ရိွေသာ ႏိုင္ငံတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္း အနာဂါတ္ကို ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး စီမံခန္ ့ခဲြတက္ၾကေလသည္။ ထိုအထဲတြင္မွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ ကုိယ့္အတြက္သာမဟုတ္ဘဲ ေရရွည္ တိုင္းျပည္နဲ ့လူမ်ိဳး အတြက္ ေမွ်ာ္ၾကည့္္တက္ၾကေလသသည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အခ်ိန္ကိုစီမံခန္ ့ခဲြမႈလုပ္ကာ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီကို ေျပးျမင္ၿပီး ႀကိဳတင္စီမံခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ၾကေလသည္။ ကၽြန္မဖတ္ဖူးေသာ စီမံခန္ ့ခဲြမွဳစာအုပ္တစ္အုပ္ထဲတြင္ ဂ်ပန္ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ ့အနာဂါတ္ေမွ်ာ္မွန္းထားသည့္ ႀကိဳတင္စီမံခ်က္ထဲမွာ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီ စီမံကိန္းအတြက္ ပါ၀င္ေၾကာင္း ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ ေရတိုကို မၾကည့္ပဲ ေရရွည္ကို သူတို ့ထည့္တြက္ၾကည့္သည္မွာ သာမန္လူတစ္ေယာက္ သက္တမ္းထက္ပင္ေက်ာ္လြန္ေနၿပီး သားစဥ္ေျမးဆက္ စီမံကိန္းထိေတာင္ ေရာက္သြားပါသည္။ ထိုသို ့ ႏွစ္ေပါင္းၾကာရွည္စြာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္း ႏိုင္ရန္ ဘိုးသက္ရွည္ဂ်ပန္ကုမၸဏီမ်ားမွာ အနာဂါတ္ေကာင္းေကာင္းကို ဖန္တီးစီမံ၍ ႀကိဳတင္စီမံကိန္းမ်ားျဖင့္ အနာဂါတ္အျမင္တည္ေဆာက္ၾကသည္မွ အတုယူအားက်ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။

အနာဂါတ္အျမင္အေၾကာင္းေတြးေနရင္း  ကၽြန္မတို ့ငယ္စဥ္က သင္ၾကားခဲ့ရေသာ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို သြားသတိရမိပါသည္။ ပံုျပင္ကို အားလံုးလည္း သိၾကပါမည္။ အတိအက်မဟုတ္ေတာင္ အဓိကအေၾကာင္းအရာေတာ့ မွတ္မိေနပါသည္။  အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ အပင္စိုက္ေနသည္ကို လမ္းတြင္ေတြ ့ေသာလူက ထူးဆန္းၿပီး ေမးျမန္းေသာအခန္းျဖစ္ပါသည္။ အဘိုးအိုမွာ ေသဆံုးခါနီးအရြယ္ျဖစ္သည့္အတြက္ အဘယ့္ေၾကာင့္ အပင္ပန္းခံၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေနရသနည္း ဟုေမးျမန္းခ်က္အေပၚ  ေနာင္လာေနာင္သား ျဖစ္သည့္ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ားအတြက္ စိုက္ပ်ိဳးေနရပါသည္ ဟု အဘိုးအိုေျဖၾကားခ်က္ အာေဘာ္မွာ ကၽြန္မအခုထက္ထိ ႏွစ္သက္သေဘာက်တုန္းျဖစ္ပါသည္။

ေကာင္းကင္အႏုပညာ မဂၢဇင္းမွ သည္ေမာ္ႏိုင္ရဲ  ့၂၀၃၀ ကဗ်ာေလးဖတ္ရေသာအခါ ကၽြန္မရင္ထဲ အမ်ိဳးအမည္ မသိေသာ ခံစားမွဳတမ်ိဳး ၀င္ေရာက္မိပါသည္။ ေခါင္းစဥ္ကိုက ၂၀၃၀ ဆိုေတာ့  အနာဂါတ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို ပံုႏွင့္စာမ်ားျဖင့္ အျမင္အာရံုကိုတင္ဆက္သြားသည္။
အကယ္လို ့မ်ား ဒီ  “၂၀၃၀ “ကဗ်ာပံုကုိ နားလည္လားေမးရင္ “အင္း…” ဟု မအူမလည္ေတာ့ေျဖျဖစ္မည္ ျဖစ္ၿပီး ရွင္းျပဟုဆိုလာခဲ့ရင္ “ဟင့္အင္း” ဟု
အေလာတႀကီးေျဖၾကည့္မည့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ မယံုလွ်င္ ဖတ္ၾကည့္ပါေနာ္..

ဒီကဗ်ာပံု နမိတ္ဟာ ဘာကို ဆိုမလဲ? .. ဒီကဗ်ာထဲမွာ ဘာေတြပါလဲ? ဒီကဗ်ာရဲ ့အေၾကာင္းဟာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းလား ၊ လူမွဳေရးအေၾကာင္းလား တိုင္းျပည္ေတြအေၾကာင္းလား စသည္ စသည္ စမ္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ ၀ကၤပါပံုကဗ်ာကဲ့သုိ ့ပင္ ရွဳတ္ေထြးသြားပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကဗ်ာကို သေဘာက်လားဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္၀န္ခံလိုက္ရပါသည္။ ဟုတ္ကဲ့..ဒါေၾကာင့္မို ့ဒီအနာဂါတ္အေၾကာင္း ေရးခ်င္စိတ္ လံုး၀ျဖစ္သြားၿပီး ေရးခ်မိလို ့ပါပဲ။

အနာဂါတ္အေၾကာင္းေတြက ဘယ္ႏွစ္ ဘယ္သကၠရာဇ္ေရာက္ရင္ကမာၻပ်က္မည္၊ ကမာၻႀကီးမွာ ဘာျဖစ္မည္ စေသာ  2012 Movie ေတြအစ ေပၚထြက္လာသည္။ ေဗဒင္ေတြေဟာၾက ၊ သက္ျပင္းတခ်ခ်နဲ ့ လူေတြေတာ့အျငင္းအခုန္ျပဳၾကသည္။  ကၽြန္မကေတာ့ ျဖစ္လည္း တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္တာမွမဟုတ္တာ၊ အမ်ားနဲ ့ျဖစ္တာပဲ ဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲ ဟုသာ ယူဆမိသည္။ ဒီလိုက်ေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်ိန္တန္ျဖစ္၊ ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္ တရားသေဘာသာ မွတ္ယူမိပါသည္။

ခုႏွစ္သကၠရာဇ္ေတြအေၾကာင္းေျပာရင္ 2050 ေရာက္ရင္ ကမာၻေပၚမွာရိွတဲ့ ႏိုင္ငံေတြအလိုက္ တန္းစီလိုက္ပါက ဂ်ီဒီပီ(GDP) အမ်ားဆံုး နံပါတ္တစ္ေနရာကေန ဗိုလ္ဆြဲမည္မွာ တရုတ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖတ္ဖူးလိုက္ရသည္။  ခုႏွစ္အလိုက္ ကိန္းဂဏန္းေတြျဖင့္ စနစ္တက်တြက္ခ်က္ထားေသာ ဒီအေၾကာင္းကို ပညာရွင္မ်ားက အနာဂါတ္ကို တြက္ခ်က္ရာ ကၽြမ္းက်င္လွပါလား ဟု အံၾသေငးေမာေနမိသည္။ ၾကာၾကာအံၾသခ်ိန္မရေတာ့၊ တရုတ္ႏိုင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ေဘးခ်င္းကပ္၊ ဒါဆို ငါတို ့ျမန္မာႏိုင္ငံေရာ ဆိုၿပီး…
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ဆက္မတြက္တက္သျဖင့္ ဒီေနရာတြင္ အစေဖာ္ၿပီးရပ္ထားလိုက္ပါသည္။

ကၽြန္မနားထဲ ပလူပ်ံေနေသာ စကားမ်ားစြာလည္း ရိွပါေသးသည္။
“အနာဂါတ္နဲ ့ေတြးမပူၾကနဲ ့ ၊ အခုေလာေလာဆယ္ လုပ္စရာရိွတာကိုသာ ဆက္လုပ္”
အဂၤလိပ္လိုေတာ့ အၿမဲလိုလိုၾကားဖူးျမင္ဖူးတဲ့ စာသားက
“Yesterday is history, tomorrow is mystery, and today is a gift; that’s why they call it the present.”
အခုလက္ရိွအခ်ိန္သာလွ်င္ အဖိုးတန္ဆံုးေသာ အခ်ိန္ဟု ေျပာႏိုင္တဲ့ စကား၊
သမိုင္းသင္တာ မအေအာင္လို ့ဆိုတဲ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္းေျပာခဲ့တဲ့စကား
အတိတ္ သမိုင္းကို စာအုပ္ႀကီးထဲမွာပဲ ခ်ထားလို ့မရတဲ့ အမွားအမွန္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ္တိုင္ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ကာ ျပင္ဆင္တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါမွ ေတာ္ကာက်မယ့္ ဘ၀မွာ
အခုလက္ရိွအခ်ိန္ ဒီေန ့ဟာ လက္ေဆာင္ေလးပဲဆိုတာခံယူၿပီး
အနာဂါတ္ကိုေတာ့ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ၾကပါစို ့။ လူဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့အသက္ရွင္ေနတာ မဟုတ္ပါလား။

အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္  ဒီသံုးရပ္မွာ ၀ဲဂယက္လို က်င္လည္ေနဆဲ….သို ့ေသာ္လည္း လွမ္းခ်င္ ကမ္းတင္ေနသည့္ အနာဂါတ္အျမင္ျဖင့္ ခံစားမိလုိက္ပါသည္။

ေယာနိေသာ မနာသီကာရျဖင့္
ေလးစားလွ်က္
ျမေလးသွ်င္