ဟိုဘက္ရြာက ဇကာ


ဟိုေန ့က ဂ်ပန္ ဆိုင္Omoto စတိုးဆိုင္ကေန ေမေမ၀ယ္လာတဲ့ ဇကာဗန္းေလးကို ထူးဆန္းတဲ့ အစိမ္းေရာင္တံဆိပ္ေလး နဲ ့ဆိုၿပီး ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ Made in Vietnam တဲ့made in vietnam

Barcode scanner နဲ ့ရွာၾကည့္ ေတာ့ JP ဆိုေတာ့ ဂ်ပန္ကေနမွန္း သိသာသည္။
ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ကလည္း ဂ်ပန္ဆိုင္ဆိုေတာ့ ဒါက ထပ္စစ္ဖို ့မလိုေတာ့ …

ကိုယ္က မေက်နပ္လို ့ထပ္စစ္ၾကည့္တာ ဒီ၀ါးဇကာဗန္းကို ဘယ္ေလာက္ေပးရလဲဆိုၿပီး အေမ့ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ကိုးရာက်ပ္တဲ့
အဲဒီ့ဂ်ပန္ဆိုင္က ဘယ္ ကုန္ပစၥည္းပဲ၀ယ္၀ယ္ ၁၈၀၀ က်ပ္ ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဟိုရက္က
Discount 50% ခ်လို ့တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာက်ပ္တန္ကို ကိုးရာက်ပ္ႏွင့္ ၀ယ္လို ့ရခဲ့သည္ တဲ့…

ထပ္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒီလို ၀ါးဇကာေလးေတြ က ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာဆို
ေလး ငါးရာက်ပ္ေလာက္ႏွင့္၀ယ္လို ့ရသည္။ ဒီဟာက ထားေတာ့ ဒီေလာက္ေငြေလးကို မႏွေျမာ။ အေမကေတာ့ ကိုယ့္ဆီမွာ ရက္လုပ္တဲ့ ဇကာေလးေတြနဲ ့ႏိွဳင္းယွဥ္ၾကည့္ခ်င္လို ့၀ယ္ခဲ့တာပါလို ့ေျပာပါတယ္။

ႏွေျမာမိသည္က ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကေန ႏိုင္ငံျခားကို (Export) အေနျဖင့္ တင္ပို ့လို ့ရသည့္ ဇကာေလးကို ကိုယ့္တိုင္းျပည္ရဲ ့Japan Store တစ္ခုမွာ ၀ယ္ခဲ့ရၿပီး
အဲသည့္ ပစၥည္းေလးကလည္း ဂ်ပန္ျပည္ရဲ ့ကုန္ပစၥည္း မဟုတ္ပဲ Made in Vietnam
ဆိုတာေလး ျဖစ္လုိ ့ေနတာပါပဲ… ဒီဟာ ျမန္မာျပည္က ပစၥည္းေလးကို တံဆိပ္ကပ္တာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနႏိုင္သည္။

ဘယ္လိုပဲစဥ္းစား စဥ္းစား Made in China, Made in Thailand, Made in Vietnam ေတြက ေခါင္းထဲ မ်ားစြာေပၚလာသည္။
ဘယ္လိုေတြျဖစ္ျဖစ္ သူတို ့ အိမ္နီးခ်င္း တိုင္းျပည္ေတြက ကိုယ္တို ့တိုင္းျပည္ကို တိုက္ရိုက္ စစ္ေၾကျငာဖို ့ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ သိပ္လြယ္မည္ မထင္ေတာ့…
တကယ္ မျမင္ႏိုင္ေအာင္ ရိွေနတာက စီးပြားေရး စစ္ဆင္ေရးေတြပါ…

အခုတေလာ ေလာက္ကိုင္မွာေတာ့ နယ္စပ္ စစ္ဆင္ေရးကလည္း မၿပီးေသး…က်ဆံုးသြားတဲ့ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ မိသားစုမ်ားကိုလည္း သနားမိသည္။
ကၽြန္မတို ့တုိင္းျပည္က တိုင္းျပည္က ႏုႏု မုန္တိုင္းကထန္ထန္ စာအုပ္ေခါင္းစဥ္လို ပဲ ဟု ဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာခဲ့ဖူးတာေလး ျပန္အမွတ္ရမိသည္။
လက္နက္ႏွင့္ တိုက္ခိုက္မွရေသာ စစ္ေရးေရာ ကုန္သြယ္မႈဆိုင္ရာစီးပြားေရး စစ္ဆင္ေရးေတြပါ အမ်ားႀကီး ေျဖရွင္းရမည့္ အေၾကာင္းေတြက ၾကည့္ေလျမင္ေလပင္။

ၾကည့္လိုက္ရင္ ဇကာေလးတစ္ခ်ပ္သည္ ဘာမွမျဖစ္ပါ…
သို ့ေပမယ့္ကၽြန္မတို ့ႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ စီးပြားေရးတံတိုင္းမ်ား ခံတပ္မ်ား အေတာ္ေလးကို
ခိုင္ခံ့ရန္ လိုအပ္လာၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳမိသြားသည္။
Natural Craft ဆိုၿပီး Made in Vietnam က တင္ပို ့လိုက္တဲ့ ဇကာတစ္ခ်ပ္ဟာ
၀ါးေတြေပါလွတဲ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကေန Made in Myanmar ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံျခားကို မပို ့ႏိုင္…။ အျခားလက္မႈဆိုင္ရာ ပို ့တဲ့ ပစၥည္းေလးေတြလည္း ရိွေကာင္းရိွမွာပါ။

အကယ္လို ့မ်ား ဒီဇကာေလးက ဂ်ပန္ျပည္က ေန ျမန္မာျပည္ကို ကြန္တင္နာကေန
တိုက္ရိုက္ (Import) တင္သြင္းလာခဲ့တာဆိုခဲ့ရင္ေပါ့…
ကမာၻ ့ေျမပံုကေနၾကည့္ရင္ ဒီဇကာေလးဟာ ျမန္မာျပည္နဲ ့ပိုနီးစပ္တဲ့ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံကေန ဂ်ပန္ကၽြန္းႏိုင္ငံဆီ ပို ့မယ္ ။ၿပီးရင္ ဇကာေလးက ဂ်ပန္ျပည္ဆီ ေရာက္သြားမယ္…. အဲဒီ့မွာ ဂ်ပန္ စတိုးဆိုင္ Omoto စတိုဆီေရာက္သြားၿပီး ျမန္မာျပည္မွာဆိုင္ဖြင့္ထားတဲ့ Omoto စတိုးဆိုင္ေလးဆီေရာက္သြားၿပီး ဒီဇကာေလးကို ၀ယ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကၽြန္မတို ့ျမင္ရသည္ေပါ့။

ဟူး…ေတြးမိလိုက္တဲ့ သံသရာက ရွည္လိုက္တာ –
ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ ့ပစၥည္းကို ဘာေၾကာင့္မ၀ယ္ဘူးဆိုၿပီး ႏိုင္ငံႀကီးသားစိတ္ႀကီး အႀကီးႀကီး မရိွဘူးပါ…
သို ့ေပမယ့္ စဥ္းစားသည္ကေတာ့
ကိုယ္လည္း သူ ့တိုင္းျပည္က ၀ယ္မည္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကကုန္လည္း သူမ်ား တိုင္းျပည္က ၀ယ္မွ Balance of Trade ျဖစ္ေတာ့မည္။
ဒီဟာေတြက ဆက္စဥ္းစားရင္ ေဘာဂေဗဒတစ္ဘာသာမက ရိွေတာ့မည္။

ဘယ္လိုပဲျမင္ရ ျမင္ရ…ဒီဇကာေလးက ေစ်းေပါတဲ့ တရုတ္ႏိုင္ငံ ပစၥည္းမ်ားနဲ ့လည္းမတူ၊ (တစ္ဖက္မွာလည္း တရုတ္ကိုလည္း ေၾကာက္ရ)၊ အျခားတစ္ဖက္ကေနၾကည့္ရင္လည္း ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံက Made in Vietnam ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံတကာကို Export တင္ပို ့ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနကို လွမ္းျမင္လိုက္ရတဲ့ခဏမွာ
ေတာ္ေတာ္ မွင္သက္သြားရလုိ ့ပါ။

ဒီေန ့ကမာၻေပၚမွာ ဆန္တင္ပို ့မႈ အမ်ားဆံုးေနရာေရာက္လာတဲ႔ ဗီယက္နမ္နိုင္ငံ
ဆိုၿပီး သတင္းေတြဖတ္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္မွာလိုမ်ိဳး ခံစားခ်က္က ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ရိွၿပီးသားမို ့ပါ။ ဟိုးအရင္တုန္းက ျမန္မာျပည္က ဆန္တင္ပို ့တာ အမ်ားဆံုးဆိုတဲ့ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ၾကားဖူးတာလည္း ရိွေစေတာ့။
ကိုယ့္ႏိုင္ငံတြင္းကေန ႏိုင္ငံျခားကို ပို ့ကုန္ ပစၥည္းေတြတင္ပို ့ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားဖို ့လိုေနၿပီဆိုတာကို ဒီဇကာတစ္ခ်ပ္ကေန
ကၽြန္မ ရလိုက္တာမို ့ျပန္လည္ ခံစားမွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္ ။

ျမေလးသွ်င္
၂၃ /၂ / ၂၀၁၅

Advertisements

စီးပြာေရးဖံြ ့ၿဖိဳးတိုးတက္မွဳဆိုင္ရာ အေျခခံမ်ား Pdf


               ႏိုင္ငံတစ္ခု ဖံြ ့ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို ့ဆိုတာ အေျပာေတာ့လြယ္ေပမယ့္ တကယ္တမ္း လုပ္ေဆာင္ဖို ့ ေတာ္ေတာ္ခက္လွပါတယ္ ။  ကၽြန္မတို ့ႏိုင္ငံမွာ Institution လို ့ေခၚတဲ့ အဖဲြ ့အစည္းႏွင့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေဘာင္ အတြင္းသို ့သြတ္သြင္းသည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ေတာ္ေတာ့္ကို အားနည္းေနပါေသးသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူအစိုးရက အဖဲြ ့အစည္းမ်ားကို တားျမစ္ကန္ ့သတ္ရာတြင္လည္း စံျပဳေလာက္တာလည္းပါမည္။

               ေနရာတိုင္းတြင္ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း ရိွေနသည္။ ထို ့အတူ ႏိုင္ငံေရးတြင္ လည္း ဒီလိုပဲ ကိုယ္မလိုလားတဲ့ အဖဲြ ့အစည္းကလူမ်ားပါ၀င္လာမည္ စိုးသျဖင့္ ကန္ ့သတ္ခ်က္ေတြက မ်ားေနသည္။ ဒီလိုပဲ ဆန္ ့က်င္ဘက္အဖဲြ ့အစည္း ကလည္း မေက်နပ္ပဲ မူ၀ါဒအသစ္မ်ား အဖဲြ ့အစည္းအသစ္မ်ားမဖဲြ ့စည္းႏိုင္ပဲ ဒီလို နဲ ့တ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ရသည္။ ဒီလို အားၿပိဳင္တဲ့အထဲ သြားၾကားညပ္သူေတြက ကၽြန္မတို ့ျပည္သူေတြသာ မက ျမန္မာျပည္ႀကီးတစ္ခုလံုးပါ အဆစ္ပါေနသည္။ ဒီေတာ့ ဒီႏိုင္ငံတိုးတက္လည္း စံ ဒီႏိုင္ငံ ဆုတ္ယုတ္လည္း ခံရသူတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ သြားၾကားညပ္ခံရသူတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ ေရးလိုက္ျခင္းရယ္ပါ-

              ကၽြန္မတို ့ႏိုင္ငံမွာ resoures အရင္းအႏွီးေတြ မ်ားစြာရိွေနပါသည္။ ရိွေတာ့ရိွေနပါသည္။ တန္းဖိုးမတက္လာတဲ့အတြက္ အရိွအျဖစ္မွ မေက်ာ္လြန္ႏိုင္ပါ- Living Color မဂၢဇင္းထဲမွာျမန္မာေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ေရးတဲ့  စီးပြာေရးဖံြ ့ၿဖိဳးတိုးတက္မွဳဆိုင္ရာ အေျခခံမ်ားကိုေရးထားသည္မွာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါသည္။  သူ ့ထဲမွာေရးထားသည္မွာ  အရင္းအျမစ္ေတြက ေဒါက္တိုင္ႀကီးေလးခုသဖြယ္ရိွသည္ဟု စာလွေအာင္ ပ်ိဳးထားသည္။  ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္ဆာျဖတ္ရာမွာ အသံုး၀င္ရန္ တန္ဆာဆင္ထားသည္တူပါသည္။ က်န္တဲ့ အခ်က္မ်ားကေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္မ်ားအျဖစ္ အသံုး၀င္ပါသည္။ ေတာ္ေတာ္လည္းသိသင့္သိထိုက္သည္ဟု ယူဆရပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ PDF ဖိုင္ေျပာင္းၿပီးတင္လိုက္ပါသည္။ ဖက္ခ်င္သူမ်ား ဒီမွာ ယူၾကပါ။

            စာေတြနဲ ့ပက္သက္လို ့ တစ္ခါက ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က Business management က စာေတြထဲမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္လွေအာင္ေရးထားမွာေပါ့ ဟုေထာက္ျပသည္။ ကၽြန္မက ဟုတ္တယ္ ေတာ္ေတာ္လွေအာင္ေရးထားတဲ့စာေတြကို ေတာ္ေတာ္ႀကီး ရူးမတက္ၾကည့္ရတယ္ဟု က်က္ရတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ နားလည္ေအာင္ ဦးေႏွာက္ေမႊၿပီး ဖက္ရတာ ေတာ္ေတာ္အရသာရိွေနတယ္မ်ား ထင္ေနလားမသိ။
             ကၽြန္မတို ့ေလ့လာ သင္ယူေနတဲ့စာေတြက ခရီးတစ္ခုေရာက္ဖို ့ေျမပံုေကာင္းတစ္ခ်ပ္ ေဆာင္ ထား တာနဲ ့တူပါတယ္- ေျမပံုကို ေလ့လာဖို ့ ဒီေလာက္အၾကာႀကီးလိုသလားလို  ့ကပ္သီးကပ္သပ္ေမးရင္ အဲဒီ့ခရီးေရာက္ဖို ့ထသြားထလာေလာက္ မဟုတ္လို ့ျပန္ေျဖရမွာျဖစ္ၿပီး သြားႏိုင္ရင္ ခရီးေရာက္ႏိုင္မယ့္ အရာတစ္ခုလို ့သာေျဖခ်င္ပါတယ္။ တကယ့္လက္ေတြ ့မွာေတာ့ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ ့သြားၾကည့္ၿပီး ခရီးေရာက္တဲ့သူေတြက ဒုနဲ ့ေဒး- သို ့ေပမယ့္ ေျမပံုထဲကလမ္းေတြကို သိပ္သိမည္မဟုတ္- လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းသိပ္နားလည္မွာမဟုတ္၊ ေရာက္ေနတဲ့လမ္းကိုသာ သိခ်င္သိမည္။ မ်က္စိလည္မည္။ လမ္းမွားခ်င္မွားမည္။ အမွားထဲက သင္ခန္းစာယူၿပီး ေရွ ့ကို ေရာက္ေအာင္သြားမည္။
            ေနာက္ၿပီး လက္ေတြ ့မွာ ေျမပံုႀကီးကိုင္ၿပီး  ခရီးမထြက္ရေသးသူေတြ တာမထြက္ႏိုင္သူေတြ ကလည္း ေရမတြက္ႏိုင္၊ ဘယ္လမ္းသြားရမလဲသိသည္ ၊ စာရြက္ႀကီးကိုင္ၿပီး ကိုယ္တုိင္က မေရြ ့ႏိုင္သူေတြ (ကၽြန္မမ်ားပါေနၿပီလားမသိ ဟိ)
            အကယ္လို ့သာ ေျမပံုေဆာင္ၿပီး သြားခ်င္တဲ့ ခရီးကုိ ထြက္ရင္ ေတာ္ေတာ္လည္း ခရီးေရာက္ၿပီး လမ္းလည္း သိပ္မွားမွာ မဟုတ္ေတာ့ လို ့ယူဆလိုက္ရပါသည္။

သွ်င္